Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/3559 · K. 2015/9844

17. Hukuk Dairesi         2014/3559 E.  ,  2015/9844 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 04/12/2013 NUMARASI : 2010/505-2013/714 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Y.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Davacı vekili, davalı Y.. Ç..'un sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karşıdan karşıya geçmekte olan davacıların murisi Ş.. Ş..'a çarpması sonucunda meydana gelen kazada muris Ş.. Ş..'ın vefat ettiğini, kazada davalı otomobil sürücüsünün asli kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri olarak her bir davacı için için ayrı ayrı 1.000,00 TL'den toplam 3.000,00 TL maddi tazminat ile tüm davacılar için ayrı ayrı 10.000,00'er TL den toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplam 9.216,00 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, davacıların maddi zararlarının ise sigorta tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı eş Hanife için 7.929,66 TL, Gülşah için 1.086,70 TL ve Hüseyin için 200,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile her bir davacı için 7.500,00 TL'den toplam 22.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Y.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma, cenaze gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Y.. Ç.. vekilinin manevi tazminat hususundaki ve sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- HUMK'un 75/2. maddesinde, "dava dilekçesindeki talep sonucu açık değilse, mahkeme, davacıya talep sonucunu açıklatırmalıdır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre anılan maddede hakim, davada müphem ve çelişik gördüğü iddia ve sebepler hakkında açıklama isteyebilir denilmektedir. Esasen bu sadece hakime tanınan bir yetki değil, aynı zmanda hakime verilen bir ödevdir (Baki Kuru, sayfa 287,7.parağraf). Somut olayda davacılar vekili dava dilekçesinde cenaze gideri ile ilgili talebini ayrıca rakam olarak belirtmemiş, mahkeme de davacı tarafa bu talebini açıklattırmamış ve davacılar için aktüer bilirkişi tarafından ayrı ayrı hesap edilen destekten yoksun kalma zarar kalemlerine, murisin kusur oranına göre toplam 600,00 TL olarak kabul ettiği cenaze giderinin mirasçı sayısına bölünmesiyle bulunan 200,00 TL'yi ayrı ayrı eklenmiş, cenaze gideri konusunda ayrı bir hüküm kurmamıştır. Bu halde öncelikle mahkemece davacılar vekiline, destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri talebinin ayrı ayrı ne kadar olduğu açıklatırılmalı, akabinde her bir kalem için taraflardan delil ve belgelerini ibraz etmeleri istenerek, tüm delillerin toplanması ve mevcut toplanan delillere göre araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken cenaze gideri konusunda ayrıca hüküm kurulmamasıve cenaze giderinin bölünerek destek tazminatı kalemlerine eklenmesi suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir. 3-Davacı taraf, destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de hesap uzmanı tarafından hazırlanan 21.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda TRHA 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süreleri belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu raporda hesaplanan rakamlar hükme esas alınmıştır. Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacıların muhtemel yaşam sürelerinin belirlenmesi ile destekten yoksun kalma zararlarının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 numralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Y.. Ç.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Y.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Y.. Ç..'a geri verilmesine 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.