Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2014/3698 · K. 2015/368

4. Hukuk Dairesi         2014/3698 E.  ,  2015/368 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat Mustafa tarafından, davalı ... aleyhine 26/10/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, yersiz ödenen döner sermaye ek ödemelerinin tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalının devlet hastanesinde çalışırken aynı zamanda özel kurumlarda da ek işler yaptığını bunu kuruma bildirmediğini ve döner sermayeden pay almaya devam ettiğini bu şekilde davalıya hak etmediği halde ödeme yapılarak kamunun zarara uğradığını iddia ederek uğranılan zararın davalıdan tazminini talep etmiştir. Davalı, çalışmakta olduğu devlet hastanesinin bilgisi dahilinde özel sürücü kursunda ilk yardım dersleri verdiğini ve iş yeri hekimliği yaptığını açılan davanın yersiz olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının idarece kendisine yapılan uyarı ve yazılı bildirimlere rağmen serbest olarak yaptığı işleri ... Devlet Hastanesi Döner Sermaye Saymanlığı'na bildirmediği, gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğu, bu suretle hak ettiğinden daha fazla ek ödeme aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu 104/son maddesindeki hüküm, hiçbir tereddüde yer vermeyecek bir açıklıkla, geçmiş günler faizinin ödenmesinde temerrüde düşülmesinden dolayı, faiz borcuna ayrıca faiz yürütülemeyeceğini öngörmektedir. Bu hükmün anlamı, para borcunu ödemede temerrüde düşen borçlunun, geçmiş günler faizine mahkum olduktan sonra, geçmiş günler faizini ödemekte de temerrüde düşmesi halinde, bunlar için tekrar temerrüt faizi yürütülemeyeceğidir (F. Necmettin Feyzioğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C:2, Fakülteler Matbaası, İstanbul 1977, sh: 251 ). 3095 sayılı Yasa'nın 3. maddesindeki, yasal faiz ve temerrüt faizinin hesaplanmasında mürekkep faiz yürütülemeyeceğine ilişkin kural da, Borçlar Kanunu'nun 104/son maddesi hükmüne paralel ve bir bakıma onu açıklayıcı niteliktedir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; bilirkişi raporunda 2006 yılından itibaren asıl alacak 24.530,60 TL ve 3.042,81 TL faizi olmak üzere toplam 27.573,41 TL'nin idarenin talep edebileceği miktar olduğunun mütalaa ettiği anlaşılmaktadır. Davacı ise talebinde asıl alacak ve dava tarihine kadar hesaplanan faiz toplamı olan 27.573,41 TL'nin tahsili isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, 27.573,41 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hüküm kurulması 3.042,81 TL faiz alacağına dava tarihinden itibaren yeniden faiz işletilmesi anlamına gelecektir. Yasal mevzuata aykırı olarak faize faiz yürütülmesi hatalı olmuş ve kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.