Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/38020 · K. 2015/264

9. Hukuk Dairesi         2014/38020 E.  ,  2015/264 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, aile yardımı alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan.... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, bazı aylara ait ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti, aile yardımı alacağı ve ücret alacaklarını talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı belediye, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Davalı şirket ise, iş akdinin davacı işçi tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: Dairemizce bozulan ilk kararda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu karar davalılar tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı Konyaaltı Belediye Başkanlığı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişip çelişmediği ve tefhim edilen hüküm özetinin değiştirilip, değiştirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü için HMK'nun ilgili maddelerinin incelenmesi gerekmektedir; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının; a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini, b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini, c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri, ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini, d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını, e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi gerekmektedir. Aynı yasanın 298 inci maddesinin ikinci fıkrasında, gerekçeli kararın, tehfim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir. Buna göre, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı). 10.04.1992 gün ve 1991/7  Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucu (hüküm fıkrası) kısmının çelişmesinin başlı başına bir bozma sebebi olduğu belirtilmiştir. Somut olayda, duruşmada tefhim edilen kısa karar aynı mahkemede görülen başka bir davada verilen karara ait olup, iş bu kısa kararın dava konusu somut olayla bir ilgisi bulunmamaktadır. Bu şekilde duruşmada tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece gerekçeli kararın gerekçe kısmında bu durum (yani duruşmada tefhim edilen kısa kararın aynı mahkemede görülen başka bir davada verilen karara ait olduğu) tespit edildikten sonra devamla, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6100 sayılı HMK'nun 304 üncü maddesi uyarınca düzeltildiği ve gerçeğe uygun hale getirildiği belirtilmiş ise de karar verilmiş olmakla mahkeme davadan el çekmiştir. Karar verildikten sonra duruşmada tefhim edilen hüküm özetinin (kısa kararın) değiştirilmesi mümkün değildir. HMK'nun 304 üncü maddesinin bu olayda uygulanması mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle, duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucu (hüküm fıkrası) arasında çelişki yaratılması tefhim edilen ve hüküm özetinin değiştirilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.