Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/3834 · K. 2014/18882

7. Hukuk Dairesi         2014/3834 E.  ,  2014/18882 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Tarihi :06/11/2013 Numarası :2012/51-2013/441 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı, davalı işyerinde 04.01.2003 – 25.11.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı ABS Anonim Şirketi tarafından çalıştığı yerde yaşanan hırsızlık olayından sorumlu olduğu gerekçesi ile haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında davacının çalışma süresinin hesaplanmasında davalı ABS Anonim Şirketinden önce çalışmış olduğu diğer davalı Tamek AŞ'de geçen sürenin hesaplamaya dahil edilip edilmeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Somut olayda davacı 04.01.2003-25.11.2011 tarihleri arasında davalılar nezdinde yapmış olduğu çalışmanın karşılığı olarak kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Mahkemece davacının 04.01.2003-15.01.2004 tarihleri arasında dava dışı M.. Ltd. Şti.'de çalışmış olduğu dönem dışlanmak suretiyle kıdem tazminatı hesaplaması yapılmıştır. Oysa davacı hiç ara vermeksizin 16.01.2004 tarihinden itibaren aynı işyerinde davalı alt işveren ABS A.Ş.nezdinde çalışmaya başlamıştır. Dava dışı M.. Ltd. Şti ile davalı ABS A.Ş. 04.01.2003-15.01.2004 tarihleri arasındaki çalışma süresi açısından işyeri devri yapıldığı açık olup, yukarıda belirtilen işyeri devri kuralları çerçevesinde, davacının kıdem tazminatı hesaplanırken tüm çalışma süresinin birlikte hesaplanması gerekir. Buna rağmen mahkemece 04.01.2003-15.01.2004 tarihleri arasında çalışmış olduğu dönemin dışlanması suretiyle kıdem tazminatına esas çalışma süresinin eksik hesaplanarak, dolayısı ile eksik miktarda kıdem tazminatına hükmedilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının davalılara yükletilmesine, 15.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.