Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/3939 · K. 2014/12227

7. Hukuk Dairesi         2014/3939 E.  ,  2014/12227 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi Tarihi : 27/12/2013 Numarası : 2012/255-2013/736 Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı S.. Y.. tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü; 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı vekili, davacının 15.08.2005- 30.07.2012 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığını bildirerek ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır. Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir. Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir. Somut olayda davacı dava dilekçesinde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanığı kat maliki A.. davacıyı tanımadığını, ne iş yaptığını bilmediğini, teknisyenlerin çalışma koşulları hakkında bilgisi bulunmadığını, davalıya karşı açılmış davası bulunan diğer davacı tanığı E.. resmi ve dini bayramlarda çalıştığı şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Davalı tanıklarından site müdürü olarak çalışan K.. “sitede 5 teknisyen vardı, bayramlarda kendi aralarında nöbetleşe birer kişi kalırdı, diğerleri bayram iznine çıkardı, milli bayramlarda da aynı usul uygulanırdı” şeklinde, diğer davalı tanığı M.. “resmi bayramlarda çalışılıyordu, dini bayramda ise kendi aralarında anlaşarak nöbetleşe çalışıyorlardı, bayramdan sonra ise çalışanlar izin kullanıyorlardı” şeklinde ve son davalı tanığı N.. ise “resmi ve dini bayramlarda dönüşümlü olarak çalışıyorlardı, dini bayramlarda çalıştıkları takdirde döndüklerinde çalıştıkları gün kadar izin kullanıyorlardı” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece davacının her ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair bilirkişi raporu doğrultusunda alacağı kabul etmiştir. Davacı tanıklarından A..’nin davacının çalışması konusunda net bir bilgisinin bulunmaması, diğer davacı tanığının davalıya karşı açılmış davasının bulunması, davalı tanıklarının ise istikrarlı olarak birden fazla teknisyen bulunduğu ve ulusal bayram genel tatil günlerinde teknisyenlerin dönüşümlü olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşısında mahkemece aynı görevi yapan teknisyen sayısı belirlenerek ulusal bayram genel tatil alacağının buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile davacının her ulusal bayram genel tatil gününde çalıştığı şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.