Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2014/4005 · K. 2014/13050

10. Ceza Dairesi         2014/4005 E.  ,  2014/13050 K. "İçtihat Metni" : Mahkeme : NİZİP Ağır Ceza Mahkemesi Karar Tarihi- Numarası : 05.02.2014- 2013/87 esas ve 2014/17 karar Suçlar : a) Uyuşturucu madde ithal etmeb) Askerî yasak bölgeye girme : a) Mahkûmiyet (ithal suçundan) b) Ceza verilmesine yer olmadığına (askerî yasak bölgeye girme suçundan) b) Cumhuriyet savcısı (ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik) Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : A) Uyuşturucu madde ithal etme suçundan verilen "mahkûmiyet" hükmünün incelenmesi: Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, B) Askerî yasak bölgeye girme suçundan verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin hükmün incelenmesi: Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Suriye uyruklu olan sanığın, olay tarihinde saat 20:30 sıralarında içinde 1615 gram esrar bulunan çanta ile Suriye'den gelip Nizip Karkamış sınır karakolu yakınından Türkiye'ye girdiği, nöbetçi askerin durması konusunda uyarıda bulunması üzerine kaçmaya başladığı, ancak kovalanarak yakalandığı anlaşılmıştır. TCK'nın 332. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen "askerî yasak bölgeye girme" suçunun oluşması için, failin bu yerin "askerî yasak bölge olduğunu bilmesi" ayrıca bu yere "gizlice" ya da "hile ile" girmesi gerekir. Geçtiği yerin askerî yasak bölge olduğunu bildiğine, bu yere gizlice ya da hile ile girdiğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; olayın daha fazla aydınlanmasına gerek bulunmadığından, CMUK'nın halen yürürlükte olan 322. maddesinin 1. fıkrasının verdiği yetki uyarınca sanığın bu suçtan BERAATİNE 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.