Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2014/4153 · K. 2015/2219

4. Hukuk Dairesi         2014/4153 E.  ,  2015/2219 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Demirci Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 06/11/2013 NUMARASI : 2012/226-2013/200 Davacı O.. M.. vekili Avukat Efrahim tarafından, davalı S.. T.. aleyhine 15/11/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Dosya kapsamından, davalı hakkında Orman Kanunu’na muhalefet suçundan Demirci Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/161 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, 24/08/2012 gün ve 2012/176 karar sayılı ilam ile davalının 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesi uyarınca işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davaya konu orman alanında davalının açma yaptığına ve ağaç kestiğine dair, hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü olmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Ceza dosyasında yapılan keşif sonucunda; davaya konu yerde ağaç kesme ve diri örtü sökme olmadığı, davalının açma yapmaksızın işgal ve faydalanmada bulunduğu belirlenmiştir. Şu halde; davalının 6831 sayılı Yasa uyarınca, ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.