Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2014/42615 · K. 2019/6196

4. Ceza Dairesi         2014/42615 E.  ,  2019/6196 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığın tanık Orhan'dan, iş yerinin alt bölümünde besledikleri güvercinlerinin kaybolması hususunu, iki gün önce iş yerine diğer katılanlarla gelen katılan ...'ten sormasını istemesi ve Orhan'ın da adı geçen katılanı araması üzerine her üç katılanın olay yerine geldikleri, adı geçen tanığın duruşmada, sanığın katılanlara "siz gelip gittikten sonra kuşlar kayboldu" demesiyle katılanların sanığın üstüne yürüdüklerini ifade ettiği, bu konu ile ilgili olarak çıkan tartışmada sanığın üzerine yürüyen ancak herhangi bir yaralama eyleminde bulunmayan katılanların ellerinde silahtan sayılabilecek bir alet bulunmadığı, sanığın ise tezgahtan aldığı iki bıçakla katılanları tehdit ettiğinin anlaşılması ve sanık hakkında hükmedilen cezada, üst orandan haksız tahrik indirimi yapılması karşısında, olayda meşru savunma halinin koşullarının oluşmadığı ve Yerel Mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun olduğu belirlendiğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın aşamalardaki savunmaları ve tanığın anlatımına göre, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, üst Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.