Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/4370 · K. 2015/15842

22. Hukuk Dairesi         2014/4370 E.  ,  2015/15842 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple sona erdirdiğini beyan ederek, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ile genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı feshedildiğini, alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kış ve yaz aylarına ilişkin günlük çalışma sürlerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır. Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan (11 saat dahil) çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (11 saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışmanın günlük onbir saat ve üzeri kabul edilen dönemler için ara dinlenme bir saat kabul edilmiştir. Oysa açıklanan ilke uyarınca onbir saat ve üzeri çalışma günleri için bir buçuk saat ara dinlenme süresinin düşülerek fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesien, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.