Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/4560 · K. 2014/7602

11. Hukuk Dairesi         2014/4560 E.  ,  2014/7602 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/01/2013 gün ve 2011/413-2013/21 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/12/2013 gün ve 2013/7618-2013/22374 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin "SACCO" markasını özellikle mayalar, fermante, yoğurtlar vb. ürünlerde kullanan, ilgili sektörde tanınan, İtalya'da kain bir şirket olduğunu, müvekkilinin kurulduğu 1800'lü yıllardan bu yana hem ticaret unvanı hem de marka olarak "Sacco" ibaresini kullandığını, davalının "Sacco" markasını tescil ettirdiği 2006 yılından 21 sene öncesinden bu yana başta İtalya olmak üzere Paris Sözleşmesi'ne taraf bir çok ülkede tescil ettirmeye ve kullanmaya başladığını, Sacco'nun aynı zamanda müvekkilinin 130 yıldan bu yana ticaret ünvanı olduğunu, müvekkilinin bu markayı 15 yıldan beri davalı... Gıda aracılığı ile kullandığını, davalının marka tescilinden haberdar olunur olmaz davalı yetkilisinden markanın iptal edilmesinin talep edildiğini, ancak davalının cevap olarak markayı 3. kişilerin herhangi bir haksız kullanımı olmaması amacıyla kendi adlarına tescil ettirdiklerini belirttiklerini, davalının kötü niyetli olarak dava konusu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalıya ait 2005/19221 sayılı Sacco ibareli marka tescilinin hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.