Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/4905 · K. 2014/12847

7. Hukuk Dairesi         2014/4905 E.  ,  2014/12847 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Tarihi : 05/11/2013 Numarası : 2013/81-2013/615 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2. Davacı vekili, davacının tenekeleme rafineri işinde 1985-2009 tarihleri arasında çalıştığını, ödenmeyen yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı aralıklı çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını savunmuştur. Mahkemece davacının mevsimlik işçi değil aralıklı çalıştığı kabul edilerek toplam çalışma süresi dikkate alınarak yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur. Dosya içeriği ve davacının hizmet döküm cetveline göre yağ fabrikasında rafineride tenekeleme işçisi olarak yağ üretimi olan dönemlerde çalıştığı görülmektedir. İş Kanunu anlamında mevsimi coğrafi manada mevsimden farklı anlamak gerekir. Yani bir tütün mevsimi, bir şeker pancarı mevsimini ilkbahar ve yaz mevsimi gibi anlamamak gerekir. Bu bağlamda davacı yağ üretim mevsiminde mevsimlik işçi olarak çalışmıştır. Böyle olunca davacının 330 günü aşan çalışmaları bulunan yıllarda, sadece bu yıllar açısından yıllık izin ücreti hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken aralıklı çalışma kabul eden bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.