Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/4906 · K. 2014/14907

7. Hukuk Dairesi         2014/4906 E.  ,  2014/14907 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Tarihi : 24/12/2013 Numarası : 2013/7-2013/721 Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı M... Yağ.San.Tic.A.Ş. vekili Av.C.. D.. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine, 2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde laborant olarak çalıştığını, kampanya işçisi olmamasına rağmen kampanya işçisi gibi değerlendirilerek yıllık izin kullandırılmadığını, kaldı ki çalışmalarının 11 ayın üzerinde olduğunu, yıllık izin kullandırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının mevsimlik işçi olduğunu, yıllık izin hakkı bulunmadığını, işten ayrılana kadar yıllık izin talebinin olmadığını, gireceği işi garanti ettikten sonra işten ayrıldığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının yıllık izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, yıl içinde birden fazla giriş çıkış yapılarak çalıştığını, giriş çıkış zamanlarının her yıl farklılık gösterdiği, mevsimlik işçi sayılamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Yıllık izin ücreti ihtilaflıdır. Mahkemece davacının yılda birden çok giriş çıkışının bulunması, giriş çıkış zamanlarının farklılık göstermesi nedeni ile mevsimlik işçi sayılamayacağı kabul edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, davacının davalı şirkete ait fabrikanın rafineri bölümünde çalışması, çoğu yıllar çalışmasının 11 ayın altında kalması, işyerinde yapılan işin özellikleri dikkate alındığında davacının çalışmasının mevsimlik iş kapsamında kalmadığına dair kabul yerinde değildir. Zira aynı işyerinde çalışan bazı işçiler tarafından açılan davalarda verilen kararlar işin mevsimlik iş olduğu gerekçesi ile bozulmuştur. (Dairemizin 2014/4905 Esas sayılı ilamı) Bu nedenle davacının mevsimlik işçi olduğu kabul edilerek sadece 11 ay ve üzerinde çalıştığı yıllar için yıllık izne hak kazandığı kabul edilmeli ve bu yıllar ile sınırlı olmak üzere yıllık izin ücreti hesap edilmelidir. 3-Davacı vekili, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı talep etmiştir. Mahkemece istek hüküm altına alınmış ise de, davacı çalıştığı süre içinde ısrarla yıllık izin talebinde bulunduğunu ve her seferinde bu talebinin reddedildiğini ispat edememiştir. Sadece 26.11.2010 tarihli yıllık izin kullanmak istediğine dair talebinin reddi iş sözleşmesinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini kabul için yeterli değildir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı Yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.