Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2014/5200 · K. 2014/20360

8. Hukuk Dairesi         2014/5200 E.  ,  2014/20360 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Enez Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 04/12/2013 NUMARASI : 2013/35-2013/77 H.. Y.. ile Y.. Y.. ve S.. B.. aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Enez Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.12.2013 gün ve 35/77 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili, evli olup aralarında boşanma davası bulunan tarafların evlilik birliği içinde birlikte edindiği .. ada .. parsel 24 numaralı dublex evin boşanma davasının açıldığı tarihte tedbir kararı tapuya işlenmeden davalı Yıldıray'ın ablasının gelininin kardeşi olan davalı S.. B..'ya devredildiğini açıklayarak, davalı Salim üzerindeki kaydın iptaliyle davalı Yıldıray adına tesciline, bu isteğin kabul edilmemesi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500.000.000 TL'nin (500,00 yeni Türk lirası) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 01.12.2010 tarihli dilekçesiyle isteğini 22.722 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı Yıldıray vekili, davalının çalışması ve babasından kalan miras payı ile satın alınıp üzerine ev inşa edilen taşınmazda davacının katkısı bulunmadığı ve taşınmaz halen davalı adına kayıtlı olduğundan, davalı S.. B.. ise taşınmazı tapu kaydına dayanarak iyiniyetle satın aldığından ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır. Mahkemece, ayni hak talep edilemeyeceğinden tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, katkı payı alacağı isteğinin kabulü ile taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki değerinin yarısı olan 34.040,50 TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı Yıldıray'dan tahsiline karar verilmesi üzerine; Hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Taraflar 03.02.1990 tarihinde evlenmiş, 20.03.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 29.11.2010 tarihinde kesinleşmesiyle, mal rejimi sona ermiştir (TMK.nun 225/2.m.). Sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM'nin 170.m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202, 4722 s.Y.nın 10.m.). Dava konusu taşınmaz, 27.03.1995 tarihinde ferdileşme sonucu davalı adına tescil edilmiş ve üzerindeki dublex mesken tanık beyanlarında belirtildiği üzere 1-2 yıl içinde tamamlanmış olduğuna göre istek, 743 sayılı TKM'nin yürülükte olduğu tarihte edinilen taşınmazın alımına yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağına ilişkindir. Kural olarak, 743 sayılı TKM'nin yürürlükte olduğu 01.01.2002 tarihinden önce edinilen malvarlığı yönünden karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Tanık beyanları, SGK kayıtları ve dosya kapsamından davacı kadının E... Belediyesinde zabıta ve davalının ise işçi olarak çalışıp gelir elde ettiği ve dava konusu taşınmazın 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi gereğince taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu tarihte su basmanı seviyesinde satın alındıktan sonra 01.01.2002 tarihinden önce binanın peyder pey tamamlanarak mevcut haline getirildiği saptanmıştır. Taşınmazın gerek alım tarihi ve gerekse de üzerine bina yapım tarihi itibariyle davacının katkıda bulunduğunun kabulü doğru ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu halde Mahkemece yapılacak iş, davalının taşınmazın alımında kullanıldığını iddia ettiği babadan kalan miras payına ilişkin belge ve bilgilerin bildirilmesi halinde üzerinde durulup somut delillere ispatı durumunda, evlilik tarihinden dava konusu taşınmazın alım ve üzerine yapılan yapının tamamlanma tarihine kadar elde ettikleri maaş gelirleri ile davalının yukarıda açıklandığı üzere varsa, babadan gelen miras gelirinin ayrı ayrı hesaplanması, tarafların sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM'nin 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü sonucu yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarının belirlenerek toplam tasarruf miktarı karşısında davacının tasarrufu ile yapmış olduğu katkı oranı tespit edilmeli, bu oran ile taşınmazın dava tarihindeki değeri çarpılıp davacının katkı miktarı isteğini %50 ile sınırladığı da göz önünde tutularak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kabule göre, davacının isteği katkı payı alacağına ilişkin olup katkı payının taşınmazın dava tarihindeki değeri esas alınarak belirlenmesi ve belirlenecek katkı payı alacağına dava tarihinden itibaren itibaren faiz uygulanacağının göz önünde tutulmamış olması da doğru değildir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 582,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.