Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/5394 · K. 2014/5725

3. Hukuk Dairesi         2014/5394 E.  ,  2014/5725 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : POZANTI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 27/03/2013 NUMARASI : 2012/137-2013/109 Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının işyerine ait elektrik faturalarında kayıp-kaçak bedeli adı altında elektrik faturasına yansıtılan bedelin haksız olduğu iddiasıyla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’na başvurduğunu, yapılan incelemede kaçak kayıp bedeli adı altında alınan ücretin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle 01/04/2011 tarihinden itibaren alınan 88,52 TL bedelin davacıya iadesine karar verildiğini, davalının davacı şirketin abonesi olduğunu, hukuka aykırı olarak tahsil edildiği belirtilen faturalarının herhangi bir itirazi kayıt konulmadan ödendiğini, faturada yer alan kayıp kaçak tahakkukunun kaçak enerji kullanımından dolayı faturada yer alan bir bedel olmadığını, davalı ile davacı şirket arasında akdedilen Elektrik Enerjisi Satışına İlişkin Perakende Satış Sözleşmesinde; tüm mevzuat ve mevzuatta yapılan değişikliklere uymayı kabul ve taahhüt ettiğinden, şikâyet konusu kayıp-kaçak bedeli ve diğer kalemlerin de bu mevzuat doğrultusunda tespit edildiğini, bu nedenle haksız ve hukuka aykırı olan kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı; davanın reddini istemiştir. Mahalli mahkemece; kayıp-kaçak kullanım bedeli olarak tahsil edilen ücretin tüketiciye önceden herhangi bir bildirim yapılmaksızın tek taraflı olarak kurum tarafından belirlenip faturaya yansıtılmasının haksız şart niteliğinde olduğu, bu şekilde kaçak elektrik kullanmayan tüketiciden kullanmadığı elektrik bedelinin tahsil edilmesinin dürüstlük kuralı ve iyi niyete aykırı olduğu anlaşılmakla davacının Pozantı ilçesi Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nca verilen kararın kaldırılmasına ilişkin talebinin reddine ve kararda hükmün kesin karar verildiği belirtilmiştir. Dosyadaki yazılara göre davalı mesken abonesi olduğunu bildirmiştir. Davacıda mahkemeye bildirdiği 12/03/2012 tarihli yazıda davalının kurumun mesken abonesi olduğunu kabul etmiştir. Davacı, kayıp-kaçak bedeline ilişkin olarak Pozantı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 26/03/2012 tarih 2012/28 sayılı kararının iptalini istemiştir. İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararlarına karşı itiraz yapılacak yegane merci Tüketici Mahkemeleridir. (TKHK. Mad.22/5) TSHH’ne intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci münhasıran Tüketici Mahkemesidir. 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticarî veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticarî veya meslekî olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukukî işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir. Somut olayda; davacı ile davalı TEDAŞ arasında yapılan abonelik sözleşmesinin davalıya ait meskenin elektrik ihtiyacının karşılanması amacıyla yapıldığı taraflarında kabulündedir ve davalının 4077 sayılı yasa kapsamında tüketici olduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Tüketici Mahkemesinin görevi içindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilir. O hâlde davaya bakma görevi Tüketici Mahkemesinindir. Mahkemece o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, yoksa davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına karar verilerek, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.