Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2014/5481 · K. 2014/8561

4. Hukuk Dairesi         2014/5481 E.  ,  2014/8561 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 21/07/2009 NUMARASI : 2006/398-2009/285 . Davacı A.. (V..l) K.. vekili Avukat ... tarafından, davalılar Ö.. V.. vd. aleyhine 18/09/2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı B.. D.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, muvaza nedeniyle tapu iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı B.. D.. tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, dava tarihinde halen evli olduğu eşi davalı Ö.. V.. tarafından diğer davalıya yapılan satışın gerçek satış olmadığını, davalı Ö.. V.. tarafından davalı B.. D..'a banka kredisi çektirilerek muvazalı satış işlemi yapıldığını, aralarında boşanma davası olduğunu, ileride açacağı davalarda hakkını ihlal edecek olan bu muvazalı satışın iptali ile ilk malik davalı Ö.. V.. adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı B.. D.., satışın gerçek olduğunu, diğer davalının ekonomik olarak sıkıntıda olduğunu, dava konusu taşınmazı banka kredisi ile satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı Ö.. V.. da davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; dinlenen tanıklar, değerler arasındaki fark ve cd çözümü nazara alınarak muvaza olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden, davalı B.. D..'ın konut kredisi kullandığı, bir kısım taksitleri de ödediği ve dava konusu taşınmaz üzerinde satış tarihi ile aynı tarihli, kredi kullandığı banka lehine ipotek şerhi olduğu sabittir. Değerler arasındaki fahiş fark tek başına muvazayı kanıtlamaya yeterli değildir. Toplanan diğer delillerden de muvaza iddiası kanıtlanamamıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı B.. D..'ın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi. Davacı, davalılardan Özden’le evliyken aile konutu olarak ta kullanılan evin, eski kocası tarafından muvazaalı şekilde, diğer davalıya satıldığını, bu durumun, ilerde açacakları davalar için haklarının ihlaline neden olacağını belirterek Ankara İli, Yenimahalle İlçesi, Çayyolu Mahallesi, .. Ada, . Parsel, .7 Bağımsız Bölümde kayıtlı taşınmazın davalılar arasında yapılan 24/04/2006 tarih ve 5670 yevmiye nolu satış işleminin iptali ile tapunun yeniden (eski) kocası adına tescilini talep etmiştir. Davacı, Ankara 10. Aile Mahkemesi’nin E: 2006/911, K: 2007/1140 sayılı boşanma dava dilekçesinde netice-i talep bölümünün (6) numaralı bendinde de, evin kendisine bırakılmasını ve 100.000 TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. Olayların ve taleplerin anlatımı taraflara, hukuki tavsif hâkime aittir. Davacının isteğinin münhasıran tapu iptali ve tescil değil, boşanma nedeniyle tazminat ve alacaklarına kavuşmak olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim boşanma ilamıyla lehine 50.000 TL tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, davacının mal rejiminin tasfiyesine yönelik bir davasının olup olmadığını araştırmak, varsa sonucunu beklemek, neticesinde lehine alacağa hükmedilirse bu alacakla beraber boşanma ilamında lehine hükmedilen tazminat hakları için, 2004 sayılı İİK 283'ün kıyasen uygulanmasıyla, alacak ve tazminat miktarı kadar dava konusu satışın davacı bakımından geçersizliğinin tespitiyle, haciz ve satış isteme yetkisi tanımaktan ibarettir. Bu nedenle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.26/05/2014