Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/5495 · K. 2014/6432

6. Hukuk Dairesi         2014/5495 E.  ,  2014/6432 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 26/12/2013 NUMARASI : 2013/561-2013/975 İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmeyerek takibin kesinleşmesi üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kiralanan paylı mülkiyete tabi olup davacının tek başına dava açma hakkı bulunmadığından bahisle istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı alacaklı tahliye istekli olarak başlattığı icra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanmış 2011-2012-2013 yıllarına ilişkin 11.698 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Kural olarak paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda kiraya verme işleminin pay ve paydaş çoğunluğu ile yapılması gerekir. Bu kurala uyulmaksızın yapılan sözleşmeler sözleşmeye taraf olmayan paydaşları bağlamaz. Ne var ki pay ve paydaş çoğunluğu koşuluna uyulmaksızın yapılmış olsa dahi bir sözleşme bunu kabul eden tarafları açısından hüküm ifade eder. Bu husus sözleşmenin nispiliği ilkesinin bir sonucudur. Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanarak davalı hakkında icra takibi başlatmış, davalı da, davacının kiraya verme sıfatına karşı koymamış, takip bu haliyle kesinleşmiştir. Varılan bu sonuca göre taraflar arasında takip hukuku bakımından kira ilişkisi ve davacının aktif dava ehliyetinin varlığı kabul edilmelidir. Davalının geçerli bir ödemesi de bulunmadığından temerrüt olgusu da gerçekleşmiştir. Mahkemece davalının temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesi gerekirken, hukuksal dayanağı olmayan gerekçe ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.