Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/5891 · K. 2014/8705

11. Hukuk Dairesi         2014/5891 E.  ,  2014/8705 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : DÜZCE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 21/02/2013 NUMARASI : 2012/310-2013/73 Taraflar arasında görülen davada Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 tarih ve 2012/310-2013/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacının davalı ile anlaşarak servis ve taşımacılık işlerinde beraber çalışmaya başladıklarını, bu çalışmalar sonucu müvekkilinin hak edişlerini talep etmek üzere fatura keserek, bu faturaları davalı şirkete tebliğ ettiğini, davalının ödeme yapmadığını, sonrasında davalı şirketin anlaşmayı iptal ederek davacı müvekkil ile çalışmasını sonlandırdığını, davalının, müvekkilinin ısrarları sonucu sadece 29.000 TL bedelli çeki vererek ödeme yaptığını, ancak bakiye borcu ödemediği davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40'dan aşağı olmamak üzere davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı tarafın öncelikle 30.06.2010 tarih ve 282758 nolu faturaya istinaden borçlu Sözentur Servis Taşımacılık ve Aracılık Hizmetleri aleyhine Düzce 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2623 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı, borçlu tarafından takibe itiraz edilmesi üzerine alacaklı tarafından Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/273 Esas sayılı dosyası ile itirazın iptali talebiyle dava açtığı, yapılan yargılama sonucunda davanın tüzelkişiliği bulunmayan Sözentur Servis Taşımacılık ve Aracılık Hizmetleri aleyhine açılmış olması nedeniyle davanın reddine karar verildiği, bunun üzerine alacaklı davacı tarafından Düzce 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1565 Esas sayılı dosyası ile 30.01.2010, 28.02.2010, 31.03.2010, 30.04.2010, 31.05.2010 ve 30.06.2010 tarihli faturalara istinaden toplam 17.430,48 TL alacağın tahsili amacıyla S.. S.. (Sözentur Servis Taşımacılık ve Aracılık Hizmetleri) aleyhine icra takibi başlatıldığı, yapılan itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, davacı tarafça S.. S.. aleyhine itirazın iptali talebiyle dava açıldığı, bilirkişi tarafından Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/273 Esas sayılı dosyasına sunulan raporda davalı borçlu S.. S..'in söz konusu faturalar nedeniyle toplam 17.430,48 TL davacı tarafa borcunun bulunduğunun tespit edildiği, davalı tarafın söz konusu borcu ödediğine ilişkin olarak dosyaya herhangi bir delil sunmadığı gerekçesi ile davacı tarafça açılan davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile itirazın kısmen iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, navlun bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece evvelce görülen Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/273 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiştir. Ancak anılan dosyada, sadece davacının ticari defterleri incelenmiş ve davacı defterlerine göre davacının 17.430,48 TL alacaklı olduğu gerekçesi ile dava kabul edilmiştir. İşbu davanın davalısı olan S.. S.., 2011/273 Esas sayılı dosyada alınan bilirkişi raporuna karşı itirazında, taşıma faturasının kendisine tebliğ edilmediğini, ayrıca bazı faturaların kapalı düzenlendiğini, bu nedenle ödendiğine dair karine oluştuğunu bildirerek, kendi ticari defterlerinin de incelenmesini talep etmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının defterleri incelenmeden ve davalının itirazlarının ne sebeple kabul edilmediği açıklanmadan salt davacının defterlerine dayalı olarak yapılan bilirkişi incelemesi esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.