Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/5974 · K. 2014/14900

7. Hukuk Dairesi         2014/5974 E.  ,  2014/14900 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi Tarihi : 16/01/2014 Numarası : 2013/178-2014/17 Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde taraflarca temyiz edilmekle, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı M.. K.. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı TEDAŞ vekili Av.İ... K.. geldi, davacı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, elektrik uzman teknikeri olarak görev yaptığını, sendikaya üye olduktan sonra işe girerken tespit edilen başlangıç yevmiyesinin rızası ve bilgisi dışında düşürüldüğünü, ücretinin eksik ödendiğini, davacının görev ünvanında değişiklik olmamasına rağmen bir dönem bakım tazminatı ödendiğini, bir dönem ödenmediğini, iş güçlüğü tazminatının eksik ödendiği iddia ederek bakım tazminatı, iş güçlüğü tazminatı ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının fiilen bakım, arıza onarım işlerinde çalışmadığından bakım tazminatı talep edemeyeceğini, iş güçlüğü tazminatının ödendiğini, sendikaya üye olup T.İ.S'den yararlanmaya başladıktan sonra ücretinde bir miktar düşüş olmasına rağmen yan ödemelerle birlikte eline geçin miktarın arttığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre davacının bakım ve iş güçlüğü tazminat taleplerinin haklı olduğu, fark ücret talep edemeyeceği gerekçesi ile istek kısmen hüküm altına alınmıştır. Davacı vekili davacının elektrik teknikeri olduğunu, görev ünvanında değişiklik olmamasına rağmen bir dönem bakım tazminatının ödemediğini, iş güçlüğü tazminatının eksik ödendiğini iddia etmiştir. Davalı vekili, davacının fiilen elektrik bakım, onarım ve arıza işinde çalışmaması nedeni ile bakım tazminatı talep edemeyeceğini, iş güçlüğü tazminatının ödendiğini savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının elektrik teknikeri olması nedeni ile bakım tazminatına ve iş güçlüğü tazminatına hak kazandığı belirtilerek bakım ve iş güçlüğü tazminatları hesaplanmıştır. Dosya içindeki bordrolara göre davacının kadro unvanının elektrik teknikeri olduğu sabittir. Davalı işveren davacının bakım ve arıza işlerinde çalışmayıp Tahakkuk Müdürlüğünde çalıştığını belirtmiştir. Davacı tanıkları davacının kaçak ve tahakkuk servisinde çalıştığını beyan ettikleri gibi dosya içinde bulunan görevlendirme belgelerinden de davacının kaçak ve tahakkuk servisinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Tanık anlatımları ve dosya içindeki Kaçak ve Tahakkuk Müdürlüğü'nün görev tanımı dikkate alındığında davacının fiilen bakım-onarım-arıza işinde çalışmadığı ortaya çıkmaktadır. Davalı işyerinde uygulanan İTİS’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında Elektrik teknikerleri ve uzman teknikerler kadrosu açıkça düzenlenmiş olup bakım onarım işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Aynı İTİS’in uygulandığı Menderes EDAŞ'da çalışan işçiler tarafından açılan davalarda davacının ETİB başteknisyeni olmasına karşın fiilen bakım işinde çalışmadığından ödenmeyen bakım tazminatı alacağı için açılan davada mahkemece talebi reddedilmiş olup bu karar 9.Hukuk Dairesi'nin 12.03.2013 gün ve 2010/50180 E. 2013/8653 K. sayılı kararı ile onanmıştır. (Aynı şekilde fiilen görev ünvanında çalışılmaması nedeni ile talebin reddi gerektiğine dair 9.Hukuk Dairesi'nin 14.05.2014 tarih ve 2012/10420 Esas ve 2014/15659 Karar sayılı kararı). Bu nedenle davacının kadro unvanının elektrik uzman teknikeri olmasına karşın fiilen arıza ve bakım-onarım işinde çalışmadığı anlaşıldığından bakım tazminatı talebinin reddi, iş güçlüğü tazminatının da bu duruma göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu taleplerin kabulü hatalı olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.