Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/6192 · K. 2014/11826

11. Hukuk Dairesi         2014/6192 E.  ,  2014/11826 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Hasımsız olarak görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.12.2013 tarih ve 2013/92-2013/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacı şirketin tasfiye halinde olup tasfiye memuru Mirsat Ak olduğunu, 30.01.2013 günü saat 12:20 civarında tasfiye memuru Mirsat Ak otobüs bileti almak için işyerine ait .... plakalı araçla .....Otogarına gittiğini, döndüğünde aracın kapı camının kırıldığı ve araç içerisindeki davacı şirkete ait 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait yevmiye defteri, envanter defteri, alış ve satış faturaları, yine aynı yıllara ait tasfiye evraklarının çalındığını, ileri sürerek 2008-2009 ve 2010 yıllarına ait yevmiye ve envanter defterleri, aynı yıllara ait tasfiye evrakları, alış ve satış faturaları ile ilgili olarak TTK'nın 82/7. maddesi gereği zayi belgesi verilmesini, talep ve dava etmiştir. Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket tasfiye halinde olduğu, davaya konu ticari defterler ile faturaların doldurulmuş olması gerektiği, doldurulmuş fatura ve defterlerin çalan kişiye bir yarar sağlama ihtimali bulunmadığı, davacı tanığının anlatımı ile Vergi Dairesinden verilen cevap çelişkili olduğu, davacı tanığının anlatımı ile Mirsat Ak'ın hırsızlık müracaat tutanağındaki beyanı ve dava dilekçesindeki olayın oluşuna ilişkin iddialar birbirini doğrulamadığı, gerek dava dilekçesinde gerekse tutanakta şirkete ait ticari defterler ile faturalar ve diğer belgelerin neden güvenli bir yerde tutulmayıp taşındığı da tatmin edici bir şekilde açıklanmadığı, bu nedenlerle davacı tarafın iddialarının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.