Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/660 · K. 2014/24820

12. Ceza Dairesi         2014/660 E.  ,  2014/24820 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : Sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-, TCK'nın 43, 63, 53, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ..., ... müdafii, sanıklar ..., ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kolluk kuvvetleri tarafından kaçak kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine olay mahalline gidildiğinde, haklarında aynı suçtan beraat kararı verilen ve temyize gelmeyen ekskavatör operatörü sanık ..., ekskavatör ve tır sahibi sanık ..., çekici tır şoförü ... ile arazi sahibi sanık ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın tarla içerisinde oldukları, olay yerinde 1 adet ekskavatörün kazı yaptığı, yaklaşık bir hektar alanın kazıldığı, kazılan yerlerin bazı kısımlarında eski döneme ait haç işaretli mezar taş parçalarının ve kızıl renkli toprak çanak kırıntılarının meydana çıktığı, tarla düzleme işlemi haricinde tarla içerisinde yaklaşık 3 metreküp derinliğinde zemine doğru kepçeyle kazı yapılmış olduğunun tespit edildiği, Bilecik Müze Müdürlüğü tarafından tanzim edilen raporda kazı yapılan alanın nekropol olduğunun belirtildiği, her ne kadar dosya kapsamından, kazı yapılan yerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığına dair herhangi bir tescil kararının bulunmadığı anlaşılmış ise de; sanıkların kazı sırasında, eski döneme ait haç işaretli mezar taş parçalarının ve kızıl renkli toprak çanak kırıntıları ile iskelet parçalarının çıktığını görmelerine rağmen kazıya devam etmeleri karşısında, mahkemece 74/1-2. cümlenin uygulanmamasında ve sanık ...'in aşamalardaki savunmasında 08/10/2011 tarihinde de arazi üzerinde kazı çalışması yaptığını kabul ettiği, bu itibarla adı geçen sanık yönünden TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 1) Sanık ... müdafiinin, sanık ...'in mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, sübuta, sanık ...'ın suç işleme kastının bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'nin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; 1- Sanıkların 08/10/2011 tarihinde olay yerinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kültür varlıkları bulmak amacıyla kazı yaptıklarına dair dosya kapsamında savunmalarının aksine delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2- TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanıklar hakkında sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar ..., ..., ... müdafii ve sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanık ...'ün hükümden sonra 07/03/2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.