Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/6711 · K. 2014/15202

7. Hukuk Dairesi         2014/6711 E.  ,  2014/15202 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi Tarihi : 20/02/2014 Numarası : 2012/470-2014/138 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait iş yerinde 18.01.2011–08.12.2012 tarihleri arasında satış danışmanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının 10.11.2012 ila 14.11.2012 tarihleri arasında dört gün üst üste işe gelmediğini, buna ilişkin tutanaklar tutulduğunu ve 14.12.2012 tarihinde davacıya ihtarname gönderilerek varsa mazeretini bildirmesinin istendiğini, davacının mazeret bildirmediği gibi işe gelmemeye devam ettiğini, bunun üzerine iş akdinin 25.11.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının 05.04.2012 tarihinde vermiş olduğu ibraname ile tüm yasal hak edişlerini aldığını kabul ederek müvekkili şirketi ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iş akdinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği, dosyaya sunulan ibranamenin çalışılan dönemde davacıdan alınmış olup bu sebeple geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında, davacının fazla çalışmasına karşılık ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı, davalıya ait iş yerinde fazla mesai yaptığını, ancak karşılığının ödenmediğini iddia etmiş; davalı ise, iş yerinde fazla mesai yapılması halinde karşılığının, işçilerin banka hesaplarına yatırılmak suretiyle ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının fazla mesai yaparak çalıştığı, ancak karşılığında ücretinin ödenmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle çalışılan dönemin kısalığı, davalı tanığının da iş yerinde fazla mesai yapılarak çalışıldığını beyan etmesi ve davacının yaptığı işin niteliği göz önünde bulundurularak takdiri indirim yapılmaksızın fazla çalışma ücret alacağına hükmedilmiştir. Davalı tarafça dosyaya sunulan, davacıya ait ücret bordrolarında, fazla çalışma ücreti tahakkuklarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacının maaş hesabının bulunduğu ilgili banka şubesinden, davacının çalıştığı döneme ilişkin hesap hareketlerini gösterir banka kayıtlarını getirttirmek, ücret bordroları ile hesap hareketlerini karşılaştırmak suretiyle fazla çalışma ücretlerinin ödenip ödenmediğini tespit etmek ve ödeme yapılmışsa bu tutarı hesap dışı tutarak fazla çalışma alacağını hesap etmektir. 3- Kabule göre de, hesaplamalar tanık beyanlarına dayandırıldığı halde mahkemece, fazla çalışma alacağından takdiri indirim yapılmaması hatalı olup bozma nedeni teşkil etmektedir. 4- Davacı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları için yasal faiz uygulanmasını talep etmesine rağmen mahkemece, bu alacaklar yönünden en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi yerinde olmayıp hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.