Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/6712 · K. 2014/13558

7. Hukuk Dairesi         2014/6712 E.  ,  2014/13558 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi Tarihi : 16/09/2013 Numarası : 2013/469-2013/296 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine 2-Davacı, davalı işyerinde aşçı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının iş akdinin kendine işyeri açmak için ayrılması nedeniyle davacı tarafından sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davalı tarafından, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının usulüne uygun olarak hesaplanıp hesaplanmadığı hususundan kaynaklanmaktadır. Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde hafta sonu da dahil, 7 gün çalıştığı ve fazla mesai yaptığından bahisle hem fazla mesai, hem de hafta tatili alacağı talebinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanlarına göre haftanın 7 günü saat sabah 10.00- akşam 21.00 arası 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı ve haftada 14 saat fazla mesai yaptığını, ayrıca hiç hafta tatili kullanmadığını bu nedenle hafta tatili alacağının da olduğunu belirterek hesaplama yapmış, mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Ancak, dosyada beyanı alınan davacı tanıkları B.. Ş.. ve A.. B..'ın beyanlarında davacının çalışma saatlerine yönelik hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Sadece davalı tanığı A.. F.. “Davacı benimle birlikte çalıştığı 2 yıllık süre içerisinde yaz kış işine ara vermeden çalıştı, davacı sabah 10:00 gibi çalışmaya başlardı ancak mesaisinin bittiği saati bilmiyorum, davacı yazın haftanın 7 günü de çalışırdı, kışın ise 6 gün çalışıp 1 gün izin kullanırdı,... benim yaz mevsiminden kastım Mayıs ayı sonundan Eylül ayı sonuna kadar olan dönem, kış mevsiminden kastım ise Ekim ayı başından Nisan ayı sonuna kadar olan dönemdir.” diyerek beyanda bulunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacı tanıklarına atfen bahsedilen bilginin hangi dosyadan alındığı anlaşılamamıştır. Bu nedenle davacının fazla çalışma ve hafta tatili talebinin davalı tanığı A.. F..ın beyanı gözönünde tutularak hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir. Ayrıca, bu dosyayla birleştiği bildirilen 2001/312 Esas sayılı dosyanın dosyada bulunmaması nedeniyle de içeriği incelemediğinden, eksik evrakla hüküm kurulmuş olmasıda isabetsiz olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.