Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2014/7158 · K. 2015/3160

15. Hukuk Dairesi         2014/7158 E.  ,  2015/3160 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Mersin Tüketici Mahkemesi Tarihi :25.06.2014 Numarası :2013/38-2014/941 Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici ve imalâtçı vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Karar, davalılardan A.. Y.. vekili Avukat H.. A.. tarafından temyiz edilmiş ise de, aynı vekil tarafından verilen 13.11.2014 tarihli elektronik imzalı dilekçeyle temyiz talebinden feragat edilmiştir. Temyizden feragat dilekçesi veren vekilin dosyada mevcut Mersin 1. Noterliği'nin 12.03.2013 tarih ve 3573 yevmiye sayılı vekâletnamesinde temyizden feragate açıkça yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davalı A.. Y.. vekili Avukat Hakan Akbal'ın temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2-Davalı 2A Mühendislik Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazların gelince; dava tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle Yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun Yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, mahalli Tüketici Mahkemesi'nce davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu ifade edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasının incelenerek karar verilmesi yerinde olmayıp, hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. Y.. vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, 2. bent uyarınca davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davalı A.. Y..'a, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı 2A Mühendislik San. ve Tic. A.Ş' ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.