Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/7272 · K. 2014/10629

6. Hukuk Dairesi         2014/7272 E.  ,  2014/10629 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 26/11/2013 NUMARASI : 2013/415-2013/535 İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kira ilişkisinin hâsılat kirası niteliğinde olduğu kabul edilerek, ödeme emri ile verilen ödeme süresinin 60 gün olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hâsılat kirası, ürün veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletilmek üzere bir bedel karşılığında kiralayan tarafından kiracıya devredilmesine ilişkin sözleşme olarak tanımlanabilir. Borçlar Kanununun 270 (TBK 357) ve devam maddelerinde düzenlenen hâsılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Olayımıza gelince; Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2010 tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dayanak kira sözleşmesine göre boş işyerleri dershane olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiş, demirbaş devri olmadığı gibi işletme ruhsatıyla da kiralanmadığı anlaşılmaktadır. Bu nitelemeye göre kiraya verilen yerin Türk Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Kiralanan adi kira hükümlerine tabi bulunduğundan, ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile sözleşmenin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.