Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/7351 · K. 2014/14392

11. Hukuk Dairesi         2014/7351 E.  ,  2014/14392 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen davada verilen 12/02/2014 tarih ve 2013/272-2014/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacının unsurlu marka başvurusunun, dava dışı şirkete ait ” ibareli markaya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek 556 Sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarıncatarafından reddedildiğini, oysa davacı markası ile redde gerekçe marka barındırdıkları ibarelerin anlamları açısından incelendiğinde de farklılıkların açıkça görüldüğünü, davacı markasındaki ibaresinin ilçesinde bir semt adı olduğunu, redde gerekçe markasındaki ibaresi ise bir bölgede yetişen bitkilerin tümü, bitki örtüsü anlamında bir kelime olduğunu, tescil talebi reddedilen markalarının yazımı, stili, içerisinde barındırdığı şekil ve resimlerin redde mesnet markadan çok açık ve net olarak farklı olduğunu ileri sürerek kararının iptalini ve davacıya ait marka tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, kararının isabetli olduğunu, reddedilen marka başvurusu hakkında mahkemece tescil kararı verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markasının ve redde mesnet markanın tescil kapsamı aynı olsa da, davacı başvurusuna konu markanın ibaresi yanında şekil unsurundan oluştuğu, ayrıca yeşil, turuncu ve turkuaz renk unsurlarını barındırdığı, buna karşılık ret gerekçesi markanın ise siyah yazı ile “ sözcüklerinden ibaret yazı markası olduğu, “bir semtin adı, “ nın ise bitki dokusu anlamına geldiği, her iki marka arasında, görsel, işitsel ve kavramsal farklılık bulunduğu, tek ortak noktanın ” sözcüğü olduğu, tüketici kitlesinin bilinçli kitleye mensup olduğu, bu anlamda markalar arasında 556 Sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi kapsamında benzerliğin bulunmadığı, davalı nın 8/-b maddesi kapsamında inceleme yapıyormuşçasına inceleme yaptığı, bu nedenlerle davaya konu kararının isabetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile kararının iptaline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.