Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/7387 · K. 2015/21474

9. Hukuk Dairesi         2014/7387 E.  ,  2015/21474 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, sefer primi alacağı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 03.03.2004 - 22.06.2008 tarihleri arasında davalı işverenlikte uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretlerinin de ödenmediğini, asgari ücret alacaklarından işverenlikte haksız olarak kesinti yapıldığını iddia ederek, müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ücret alacağı, sefer primi, asgari geçim indirimi, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını,davacının işyerinde 18.03.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 30.03.2006 tarihinde istifa dilekçesi ile işyerinden ayrıldığını,davacının iddia ettiği hizmet süresi içinde başka işverenliklerde çalıştığını,istifa etmesi nedeniyle tazminat taleplerinin yerinde olmadığını,şirkette çalıştığı dönem içerisinde ücretlerinin eksiksiz ödendiğini,davacının harcırah alacaklarından kesinti yapıldığını iddia ettiğini,ancak hangi dönemde ne kadar kesinti yapıldığını açıkça belirtmediğini, davacının hak ettiği izinlerini kullandığını,genel tatil günlerinde çalışmadığını, davacının müvekkil şirket nezdinde çalıştığı dönem içinde asgari geçim indiriminin yürürlükte bulunmadığını ve tüm alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Mahkemece davacının yıllık izinlerinin kullandırılmaması hali, işçi açısından haklı fesih sebebi sayılmışsa da izin hakkının kullandırılması hakkı, işverenin yönetim hakkı içindedir. Yıllık izin kullandırılmamasının haklı fesih sebebi sayılabilmesi için işverenin yönetim hakkını kötüye kullanması işçinin izne çıkarılmamasının haklı bir nedeni olmaması gerekir. Dairemizin yerleşik uygulamasında çok uzun süre izin kullandırılmayan işçinin sebepsiz izne çıkarılmaması ya da meşru mazereti olan işçiye sebepsiz izin verilmemesi, haklı fesih sayılır. Somut uyuşmazlıkta bu hallerden hiçbirinin olmadığı anlaşılmakla, işçinin izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile yaptığı fesih haklı fesih sayılamaz. Kaldı ki davacının yıllık izinlerini kullandığı, buna ilişkin istemini de atiye bıraktığı sabittir. Kıdem tazminatının kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.