Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/7528 · K. 2016/4135

17. Hukuk Dairesi         2014/7528 E.  ,  2016/4135 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, asıl davada davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile iş göremezlik zararı ve tedavi gideri için 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini yükseltmiş, birleştirilen davada ise talep ettiği maddi manevi tazminatlar için faiz isteminde bulunmuştur. Davacı vekili 03.04.207 tarihli dilekçesi ile iş göremezlik zararına yönelik talebinden başka bir dava açarak takip etmek üzere vazgeçtiğini belirtmiştir. Davalı ... vekili ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile tedavi giderine yönelik talebin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağından reddine, 10.000,00 TL manevi tazminat ile 24.125,05 TL iş göremezlik zararının tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... .... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davalı ... ... vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacıca göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370 ) Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. 3-Davacı vekili dava dilekçesi ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL iş göremezlik tazminatı talep etmiş, 03.04.2007 tarihli dilekçesi ile iş göremezlik zarar talebinden vazgeçtiğini bildirmiş ve 03.06.20010 tarihli ıslah dilekçesi ile 25.349,54 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Vazgeçilen talep ile ilgili olarak ıslah ile artırım yoluna gidilemeyecek olup, mahkemece ıslah ile artırılan ve 03.04.2007 tarihli dilekçe ile takip edilmeyen iş göremezlik zararı yönünden davalının talebin geri alınmasına açık muvafakati da sorulmadığı halde bu kalem zarar için davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davalı ... ... vekili ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.