Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/8261 · K. 2014/16057

7. Hukuk Dairesi         2014/8261 E.  ,  2014/16057 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Tarihi : 18/03/2014 Numarası : 2012/224-2014/119 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı davalı işyerinde 22/04/2003-23/01/2012 tarihleri arasında bölge tarım mühendisi olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emekli olmak suretiyle fesh edildiğini, 2009 yılından itibaren maaşlarına zam yapılmadığını, davalıya ait Personel Yönetmeliği'nin 143. maddesine göre maaşına zam yapılması gerektiğini bildirerek 2009-2012 yılları arasında zam yapılmamasından dolayı oluşan maaş farkı ve ikramiye farkı alacakları ile eşit davranmama tazminatının tahsilini talep etmiştir. Davalı, dava konusu edilen sürede davacıya zam yapılmadığını kabul ederek, Personel Yönetmeliği'nde ki ilgili maddenin bir zorunluluk getirmediğini, zam yapmanın şirketin yönetim kurulunun yetkisinde olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir. Mahkemece ücretlere zam yapma olgusunun şirketin yönetim yetkİsi kapsamında olduğu ve bu hususta bir zorunluluk olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında davalı şirkete ait Personel Yönetmeliği'nin 143. maddesine göre davacının maaşına zam yapılması gerekip gerekmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda yargılama esnasında davalı tarafından geriye dönük olarak yıllık %3 oranında ücret farkı ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davalı şirkete ait Personel Yönetmeliğinin, “Sosyal Yardımlar ve Ek Ödemeler” başlıklı 18. bölümünün, “Ücret ve Ücret Artışlarının Belirlenmesi” başlıklı 143. maddesi gereğince belirlenen ölçütlerin yanında “ Devlet İstatistik Enstitüsünce belirlenen altışar aylık enflasyon oranı ve devletçe kamu kesiminde benzer iş kollarında çalışan personele yapılacak zam oranlarından az olmamak üzere”, “ 1 Ocak ve 1 Temmuz tarihlerine geçerli olmak üzere yılda en az iki kez artırmaya Şirket Yönetimi yetkilidir” düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre “enflasyon oranından ve emsal kamu kesimi personeline yapılan zam oranından az olmamak üzere” ve “yılda en az iki kez” zam yapılması hususunda davalıya bir zorunluluk yüklenmiş olup, bu hususta davalının takdir yetkisi bulunmamaktadır. Aynı madde taraflar arasında imzalanan 22.04.2003 tarihli sözleşmenin 6. maddesinde de mevcuttur. O halde yapılacak iş dosyanın uzman bilirkişiye tevdii ile davalı şirkete ait Personel Yönetmeliği'nin 143. maddesindeki ölçütlere uygun olarak 2009 yılından sözleşmenin fesih tarihine kadar geçen süre için yapılması gereken ücret zammı ve buna bağlı ikramiye alacağının hesaplanarak, davalı tarafından ödenen miktarın mahsup edilmesi suretiyle kalan miktarın hüküm altına alınmasıdır. Mahkemece, bu hususlara dikkat edilmeden yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.