Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/8404 · K. 2014/12225

6. Hukuk Dairesi         2014/8404 E.  ,  2014/12225 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 11/02/2014 NUMARASI : 2013/150-2014/162 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacı S.. P.. tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı S.. P.. vekili Av. C.. D.. geldi. Hazır bulunanların sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davacılar S.. P.. ve E..2. S.. E.. T.. G..Y.. D.. İnşaat Makina San. Iç ve Dış Tic. Ltd. Şti yönünden kısmen kabulü ile,Ankara 31. İcra Müdürlüğünün 2012/8452 sayılı dosyasında davacı kiracı şirket E.. 2 S.. E..T.. G.. Y.. D.. İ.. M..San. Iç ve Dış Tic. Ltd. Şti ve müteselsil kefil S.. P..'ün 38.000 TL asıl alacak, 478,25 TL işlemi faiz olmak üzere toplam 38.478 TL borçlu olduğunun tespitine, aynı icra dosyasından 7.000 TL asıl alacak 121,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.121,75 TL borçlu olmadıklarının tespitine, davacılardan O.. K..'ın borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ve davacılardan S.. P.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve davacılardan S.. P.. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı ve davacılardan S.. P.. vekillerinin davacılardan O.. K.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davacılar vekili, dava dilekçesinde,davacılardan E.. 2. S.. Eğ. Tur.Gıda Yay.Dan. İnş. Mak.San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'inin E.. G.. Tıp Merkezi adı ile faaliyet gösterdiğini,davalı alacaklı tarafından Ankara 31.İcra Müdürlüğünün 2012/8452 sayılı dosyasında sözlü kira akdine dayanılarak davacı kiracı şirket ve diğer davacılar O.. K.. ve S.. P..'ün kefil sıfatıyla takibe maruz kaldığını, icra takibinde davacı tarafından ödenen 2012 yılı Mart-Nisan-ayaları kira bedellerinin takip konusu yapıldığını, taraflar arasında iş yerinin bu günkü haline getirilmesi için gereken tüm tadilatların masraflarının davacı şirket tarafından karşılanması ve bu masrafların kira bedelinden düşülmesi hususunda karşılıklı anlaşmaya varıldığını,davalı tarafından bu konudaki şifahi mutabakata uyulmadığını ve kötüniyetli olarak takip yapıldığını, ayrıca takibe konu yapılan kira bedellerinin aralarında kararlaştırılan kiradan çok yüksek olduğunu, kiranın ilk yıl aylık 8.000.-TL olduğunu, yapılan masrafların aylık eşit miktarda kiradan mahsup edilmesi yönünde alınan karar doğrultusunda, yazılı kira sözleşmesinin yeniden tadil edilerek düzenlenmesi aşamasında malikin sözleşme imzalanmasından imtina etmiş olduğu, aylık kiranın 10.000.-TL olduğu iddiasını kabul etmediklerini belirterek davacıların Ankara 31.İcra Müdürlüğünün 2012/8452 Esas sayılı takip dosyasından borçlu bulunmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde,davacıların kötüniyetli olduğunu,takibin dayanağının taraflar ve kefillerin imzaladığı 04.01.2012 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan aylık kira bedelinin 10.000.-TL olduğunu, davacının 2012 yılı Mart ayı kirasının 1/2 si olan 5.000.-TL ile 2012 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları kira toplamı 45.000.-TL'nin tahsili için icra takibi başlatıldığını, davacıların ödeme iddiasının ve masrafların kiradan düşüleceği konusunda şifahi anlaşma bulunmadığını belirtilerek davanın reddine ve davalı lehine %40 kötüniyet tazminatı verilmesini istemiş.Mahkemece,davacılar S.. P.. ve E.. 2 S..E..T.. G.. Y.. D.. İ.. M.. San. Iç ve Dış Tic. Ltd. Şti yönünden kısmen kabulü ile,Ankara 31. İcra Müdürlüğünün 2012/8452 sayılı dosyasında davacı kiracı şirket E.. 2. S.. E.. T.. G.. Y..D..İnşaat Makina San. Iç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve müteselsil kefil S.. P..'ün 38.000 TL asıl alacak, 478,25 TL işlemi faiz olmak üzere toplam 38.478 TL borçlu olduğunun tespitine, aynı icra dosyasından 7.000 TL asıl alacak 121,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.121,75 TL borçlu olmadıklarının tespitine, davacılardan O.. K..'ın kira sözleşmesini kiracı şirket yetkilisi olarak imzaladığı, kiracı olmadığı gerekçesiyle borçlu esas olmadığının tespitine karar verilmiştir. Takip talebinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 4.1.2012 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinin ön yüzünde kiracı olarak E.. 2 S.. E.. T..G..Y.. D..İnşaat Makina San. Iç ve Dış Tic. Ltd. Şti yazılmış ise de kira sözleşmesinin 2 ve 3.sayfalarında kiracı bölümünde E..2 S.. E..T..G..Y..D.. İ..M.. San. Iç ve Dış Tic. Ltd. Şti ve O.. K.. adının yazılı olduğu ve O.. K.. tarafından 2 imza atıldığı anlaşılmıştır. Davacı E..2. S.. E.. T..G.. Y.. D..İ..M.. San.İç ve Dış Tic.Ltd.Şti. yetkilisi O.. K.. kira sözleşmesine 2 imza atmış olduğuna göre imzalardan birinin şirket yetkilisi olarak diğerinin ise şahsi kiracılığı için atıldığının ve davacılardan O.. K..'ın kiracı olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, davacılardan O.. K..'ın da kiracı olduğu kabul edilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile O.. K..'ın kira sözleşmesi nedeniyle sorumlu olmadığından bahisle bu davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve davacılardan S.. P.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davacılardan O.. K.. yönünden BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı S.. P.. yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı S.. P..'e verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.