Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2014/8412 · K. 2015/9375

1. Hukuk Dairesi         2014/8412 E.  ,  2015/9375 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ÇİVRİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 25/12/2013 NUMARASI : 2011/572-2013/573 Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakanı Veli'nin kayden maliki olduğu çekişme konusu 2822, 2832 ve 2330 parsel sayılı taşınmazlar ile 244 ada 7 sayılı parseli eşi olan davalı Hatice'ye, adı geçenin de 2822, 2832 ve 2330 parsel sayılı taşınmazları davalı Mustafa'ya, 7 sayılı parseli ise kızı olan davalı Emine'ye satış suretiyle devrettiğini, murisin kayden maliki olduğu dava konusu 244 ada 5 parsel sayılı taşınmazı oğlu olan Yaşar'a, Yaşar'ın da dava tarihinden sonra dava dışı Emin'e satış suretiyle temlik ettiğini, anılan devrilerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek 244 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bakımından bedele ve diğer taşınmazlar bakımından iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştirDavalılar, dava konusu temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ............................'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR- Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 4721 sayılı TMK'nun 6. ve 6100 sayılı HMK'nun 109. maddesi gereğince ispat yükü iddia eden tarafa düşeceğinden ve eldeki davada davacı taraf muris muvazaası iddiasını kanıtlayamadığından yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre, davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.06.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. (muhalif) -KARŞI OY- Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır.Yerel mahkemece dava, ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Somut olaya gelince; Davacı, murisin oğlu, davalılar da murisin eşi ve diğer iki çocuğudur. Murisin eşi yargılama sırasında ölmüştür.Dinlenen tanık beyanları ile davalıların ekonomik durumları muristen daha kötüdür. Murisin taşınmazlarını satmasını gerektirir bir ekonomik güçlüğü yoktur. Diğer yandan davacı İstanbulda yaşamakta, davalılar ise muris ile aynı yerde yaşamaktadır. Davalının iki çocuğuna verilen taşınmazlar ilçe merkezinde olup her ikisi üzerinde de ev (konut) bulunmaktadır. Diğer yandan murisin davalılara devrettiği taşınmazlardan başkaca taşınmazı bulunup bulunmadığı da belli değildir.Sonuç itibariyle murisin kendinden uzak olan davacı çocuğundan mal kaçırmak amacıyla davalılara taşınmazlarını muvazaalı olarak devrettiği kanaat ve sonucuna vardığımdan kararın bu gerekçelerle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.