Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/8512 · K. 2014/15442

11. Hukuk Dairesi         2014/8512 E.  ,  2014/15442 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 32. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 25/06/2013 NUMARASI : 2011/63-2013/148 Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2011/63-2013/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait emtiayı Almanya ve Macaristan'dan Kayseri'ye taşıdığını, araçlardan birinin 10.05.2006 tarihinde, diğer ikisinin 15.05.2006 tarihinde varış yerine varmasına rağmen sözleşmede öngörülen süreye göre 2 gün gecikmeli boşaltıldığını, bu süreye ait 2.950 Euro demuraj ücretinin davalıya fatura edildiği halde ödeme yapılmayınca davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının borca ve yetkiye itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı temsilcisi, yetki itirazında bulunduklarını, taraflar arasındaki sözleşme ve ödenen navlun bedeline göre taşımanın iki adet L.B.(üstü açık) tır, bir adet de tenteli tırla yapılması gerekirken iki adet J. tabir edilen tır ve bir adet de tenteli tırla yapıldığını, davacının sözleşme şartlarına riayet etmeyerek sözleşmedeki vasıfları taşımayan tırlarla nakliye yaptığını, makine aksamı açık tırlarla değil de kapalı tırlarla nakledildiğinden gümrük yetkililerinin ısrarla makinelerin tırlardan indirilerek ayrıntılı inceleme yapacaklarını belirttiklerini, ancak indirme işlemini yapacak özel vinçler bulunmadığından gümrük inceleme işlemlerinin zorunlu olarak 18.05.2006 tarihine sarktığını, fiilen taşımada kullanılan tırlar için ödenecek ücret daha az olduğundan müvekkilinin 11.800 Euro zarara uğradığını, taşımanın L. B.tırlarla yapılmamasına rağmen bu tür tırlar için sözleşmede öngörülen demurajın istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Birleşen dosyada davacı vekili, Almanya ve Macaristan'dan iki adet L. B. tır, bir adet de tenteli tırla Türkiye'ye makine nakliyesi için tarafların anlaştığını, ancak davalının kasalı ve tenteli tırlarla nakliyeyi gerçekleştirildiğini, bu durumun tırların tahliyesinde gecikmeye ve aracın fabrika mahalline girişinde zorluklara neden olduğunu, yüksek navlun ücretinin taşımanın Low Bed tırlarla yapılması karşılığında ödendiğini, aksi halde tır başına nakliye bedelinin daha düşük olacağını, bu itibarla müvekkilinden 11.360 Euro fazla ücret tahsil edildiğini, 2.950 Euro da gecikme tazminatının davalı yanca ödenmek zorunda olduğunu ileri sürerek bu iki kalemin toplamı olan 25.958 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, taşımalardan biri için davanın 1 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, bu taşıma yönünden davanın zamanaşımından reddinin gerektiğini, demuraj ücretinin ancak müvekkilince talep edilebileceğini, müvekkilinin taşımanın L. B. tırlarla yapılacağı yönünde bir taahhüdünün bulunmadığını, taşımanın yapıldığı tırların da sıradan olmayıp L.B. özelliğine sahip jumbo tır olduklarını savunarak birleşen davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu taşımanın uluslararası bir taşıma olduğu, seferlerin Almanya-Macaristan'dan Kayseri'ye yapıldığı, araçların 15.06.2006 tarihinde Kayseri Gümrüğü'ne giriş yaptığı, boşaltımın ise 18.05.2006 tarihinde gerçekleştiği, sözleşmeye göre navlun bedellerinin 9.950,00 Euro + 9.350,00 Euro + 3.850,00 Euro olduğu, gecikme yaşanması halinde L. B. araçlar için serbest süre aşımında 1 günlük ücretinin 500 Euro + KDV ve tenteli araçlar için 250 Euro + KDV şeklinde kararlaştırıldığı, sözleşmede emtianın L.-B. araçla taşınmasının gerektiğini düzenleyen herhangi bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla davacı-taşıyıcının, emtiayı tam ve sağlam olarak nakletmesine olanak sağlaması koşuluyla, dilediği taşıma aracını seçmek ve kullanmak hakkını haiz olduğu gibi, CMR m. 17/IV (a)'nın zıt anlamı uyarınca taşımayı kural olarak zaten üstü kapalı bir araçla yapmak zorunda bulunduğu, emtianın varış yerine tam ve sağlam olarak ulaştığı, taşıyıcının varma yerindeki fazladan beklemeye yönelik ücreti talep hakkının bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin 2.950,00 Euro asıl alacağa takip tarihinden itibaren borç ödeninceye kadar bankalarca döviz için uygulanan %6 faizi ile hesaplanarak tahsili şeklinde sürdürülmesine, hükmolunan asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Ancak, dava konusu taşımanın 2 adet "J." tabir edilen tır, 1 adet de tenteli tırla yapıldığı sabittir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede "L.B." tırlarla tenteli tırların demuraj ücretleri farklı belirlenmiştir. Davacı "J." tırların "L.-B." tır mahiyetinde olduğunu iddia etmişse de mahkemece bu hususta bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ile "Jumbo" tabir edilen tırlar için de "L.-B." tabir edilen tırlar hakkındaki tarifeye göre demuraj ücretinin belirlenmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.