Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/8570 · K. 2014/16210

11. Hukuk Dairesi         2014/8570 E.  ,  2014/16210 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2013 tarih ve 2011/401-2013/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin otobüs ve metro yolcu koltukları ve teknolojiler konusunda uzmanlaşmış, geliştirdiği ürünleri dünyanın en büyük otomotiv üreticileri ile işbirliği içinde tüketicilerine sunan ...'da faaliyet gösteren dava dışı ...&... şirketinin Türkiye'de lisanslı üretici ve satıcısı olduğunu, gerek kendi üretimi koltuklar ve gerek satın aldığı koltuk parçaları üzerinde ek işçilikler yaparak satıoşını yaptığı koltuklar bulunduğunu, davalının müvekkilinin 2010/04494 1 ve 2 numaralı tasarımlarının yenilik unsuruna haiz olmadığı,kendisine ait ürünlerin bu tasarımda iltibas edildiği ve komponentlerinin eşleştirilmeye çalışıldığı iddialarıyla tasarım tesciline itiraz ettiğini ve itirazın TPE YDİK tarafından kabulüne karar veridiğini oysa, davalı tarafın iddiasına mesnet ürünlerle müvekkilinin tescil talebine konu ürünlerinin tamamen birbirinden farklı ve hiç bir benzerliği olmayan tasarımlar olup, tasarımlar arasındaki farkların yeni olarak tabir edilebilecek farklar olduğunu, kaldı ki müvekkiline ait 2010/04494 2 sıra numaralı tasarı m tescilinin benzer olduğu iddia edilen 2003/01432 sayılı tasarım tesciline ilişkin hükümsüzlük davasının derdest bulunduğunu, işbu dosyada verilen tedbir kararı uyarınca da 2003/01432 1 ve 2 sıra numaralı ile 2007/04484 3.1, 3.2, 3.3. sıra numaralı tasarımların davalı tarafından müvekkiline karşı kullanılamayacağının karara bağlandığını, müvekkiline ait tasarımın kolçaklarının benzer olduğu iddia edilen 2003 01432 1 numaralı tasarımın kol dayama ve kapama sisiteminin yeni olmadığını, bu tasıma ilişkin açılan hükümsüzlük davası sonucunda tasarımın genel olarak ve parça bazında yeni ve ayırt edici olmaması nedeniyle hükümsüz kılınması gerektiği, zira koltukta kullanılan ve TPE tarafından müvekkiline iat tasarımlara benzer olarak addedilen kolçağın koltuk piyasasında lider konumda olan dava dışı ... şirketinin koltuklarına ait tipik ve ayırt edici bir kolçak olduğunu, tasarımın işbu şirket tarafından 1999 yılında tasarlandığını, söz konusu kolçağa ait kullanım hak ve yetkisinin müvekkili şirkete ait olduğunu çünkü müvekkilinin ... şirketinin Türkiye'de lisanslı üretcisi ve satıcısı olduğunu, müvekkilinin 2010/04494 1 numaralı tasarımının benzer bulunduğu ... 1100 ürününden ve 2 numaralı tasarımının benzer bulunduğu ... 2400 ürününden de de belirgin farklılıklarının bulunduğunu, müvekkili şirket tasarımlarının genel görünüş, biçim, montaj şekli, üretim biçimi, oturma ve ergonomik tasarım nitelikleri, yüzey yapısı ve kalitesi ile görünüş olarak tamamen farklı olduğunu savunarak, TPE YDİK'ın 8.9.2011 tarih ve 2011/T-492 numaralı kararının iptaline ve müvekkilinin 2010/04494 1 ve 2 numaralı tasarımların tescillerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, davacı tarafından tescil talebinde bulunan ürünlerin yeni ve ayırt edici niteliğe haiz olmayıp, müvekkilinin ... koltuk serisinin aynısı olup müvekkilinin ... 1100 serisne ait 15.4.2008 tarihli kataloğunda yer alan ürünler olduğunu ayrıca, davacı tarafından tescil talebinde bulunulan koltuk tasarımlarının yine müvekkilinin ''...'' koltuk serisine ait 15.4.2006 ve 11.10.2011 tarihli kataloğunda yer alan ürün olduğunu, TPE YDİK kararında bahsi geçen ve müvekkilinin ... 2400 serisine ait 0.3.2007 tarihli kataloğunda yer alan koltuğun davacı tarafından tescil talebinde bulunulan kıltuk tasarımları ile aynı benzerliği taşıdığını, işbu müvekkili tarafından geliştirilen ve piyasaya tanıtılan koltukların müvekkili adına ... 1100 koltuğunun 2003 01432, ... koltuğunun 2006 0032 ve ... 2400 koltuğunun da 2007 04484 numaraları ile tescilli olduğunu, müvekkili ile dava dışı ... şirketi arasında da 2002 yılından itibaren 20 yıl geçerliliği bulunan lisanslı tek üretici ve satıcı sözleşmesi bulunduğunu, davacı tarafın ileri sürdüğü tedbir kararının da müvekkilinin , davacının dava konusu koltukların üretimini ya da üretilen ürünlerin toplatılmasını talep etme yönü itibariyle verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı TPE vekili, TPE YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın rediini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki tarafa ait tasarımların, ortalama bilgilenmiş kullanıcının (otobüs yolcuları ve bu otobüsleri satın alan işletmeciler) umumi bakış açısı ve seçenek özgürlüğü dikkate alınarak değerlendirildiğinde, benimsenen bilirkişi raporunda da ifade olunduğu üzere; davacı tasarımlarının ayırt ediciliği sağlayabilecek farklılıkları içermediği, davacı tarafın tek bir tasarım başvurusuna birbirinden farklı resimler ekleyerek tasarım korumasını geniş tutma yolunu tercih ettiği ancak, bu durumda yenilik incelemesi her bir resim için ayrı ayrı yapılacağından, her ne kadar tasarımların arka yüzlerinde kısmi farklılıklar yaratılmış ise da, tasarımların bölünemezliği kuralı gereğince tasarım ile korunmak istenen ve ayrı bir resim ile gösterilen parçalardan birisi veya bir kaçının ayırt edilemeyecek kadar benzerliği durumunda, 554 sayılı KHK uyarınca, birden fazla resim içeren aynı tasarımdaki bir resmin yeni ve ayırt edici olduğuna karar verilemeyeceği, bu durumda tasarımın bir bütün olarak yenilik değerlendirilmesine tabi tutulacağı ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacı tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığı, başvurunun reddine dair TPE YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.