Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2014/877 · K. 2014/3428

20. Hukuk Dairesi         2014/877 E.  ,  2014/3428 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Hakkari Kadastro Mahkemesi TARİHİ : 22/07/2013 NUMARASI : 2010/379-2013/89 Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar S.. Y.. ve M.. S.. ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında .. Köyü 103 ada 15 parsel sayılı 498726.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliği ile belgesizden orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Davacılar, bu taşınmazın içinde zilyetliklerinde bulunan tarlaları olduğunu tesbitinin iptali ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, davacılara keşif gideri yatırılması için verilen kesin süreye rağmen, keşif gideri yatırmadıklarından ve mevcut delil durumuna göre davalarını ispat edemediklerinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/03/2010 gün ve 2010/1507-2862 sayılı kararıyla verilen kesin sürenin kanunî unsurları taşımadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 103 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hakkında tutulan 05/08/2007 tarihli kadastro tutanağının iptali ile, 22/05/2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekinde sunduğu krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 49,377,43 m2'lik kısmın aynı ada son parsel numarası verilerek ve eşit hisselerle S.. Y.. ile M.. S.. adlarına tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmı yönünden davanın reddine, tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından vekâlet ücretine, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından ise esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Kural olarak; kadastro davaları, lehine tesbit ya da kadastro komisyonunca tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişiler arasında görülür. Bir başka deyişle, kadastro davaları, hakları çatışanlar arasında görülür. Ne var ki; davacı taraf, Hazine ve .. Köyü Tüzel Kişiliği yanında Orman Yönetimini de davalı olarak göstermiştir. Orman Yönetiminin davada taraf sıfatı bulunmamaktadır. Orman Yönetimine yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır. Uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) harfiyle işaretli bölümlerinin orman sayılmayan; ziraat bilirkişi kurulu tarafından yapılan inceleme ve araştıra sonucu mera sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu yöntemince belirlenmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktır. Ancak, mahkemece, çekişmeli taşınmazın sınırlandırmasının iptaline karar verilmesi gerekirken, kadastro tutanağının iptaline karar verilmesi doğru olmadığı gibi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi uyarınca (A) ve (B) harfiyle işaretli bölümler dışında kalan kısmın ise mera niteliğiyle sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, tesbit gibi tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır. Ayrıca, davacılar tarafından çekişmeli taşınmaz içinde zilyetliklerinde bulunan taşınmaz bölümünün adlarına tesciline karar verilmesi istenmiş olmasına ve mahkemece de bu talep kabul edilmesine karşın davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve davacılar aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmiş olması da yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar S.. Y.. ve M.. S.. ile davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.