Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2014/8924 · K. 2015/5332

21. Hukuk Dairesi         2014/8924 E.  ,  2015/5332 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. K A R A R Dava, davacının 20.08.2006-07.09.2010 tarihleri arasında davalı apartmanda kapıcı ve kaloriferci olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı apartman adına ... sicil numarası ile kalorifer yakımı, çuruf atmak işinden 15.01.2004 tarihinden itibaren tescilli işyeri bulunduğu, davacının davalı işyerinden 01.11.2006-31.05.2007; 01.11.2007-31.05.2008; 01.11.2008-30.06.2009; 08.12.2009-15.09.2010 tarihleri arasında kış aylarında hizmetinin bildirildiği, davacının hizmetinin bildirildiği dönemlere ilişkin dönem bordrolarının getirtildiği, bu bordrolarda davacıdan başka kayıtlı çalışanının bulunmadığının anlaşıldığı, davalı apartmanın karar, gelir-gider defterlerinin getirtilmediği anlaşılmaktadır. Somut olayda, davacının çalışmasının sadece kalorifer yakma işinden ibaret bir çalışma mı olduğu, yoksa kalorifer yakmanın haricinde yaz aylarında kapıcılık hizmeti verip vermediği hususunda yetersiz tanık beyanı ve eksik araştırma ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. Yapılacak iş, davalı apartmanın ihtilaflı döneme ilişkin karar, gelir-gider defterlerini getirtmek, davacının hizmetinin bildirilmediği dönemde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığını incelemek, ihtilaflı dönemde komşu apartman kapıcıları ile davalı apartmana yakın bakkal, market ve diğer işyerlerinin çalışan ve sahiplerini tespit edip tanık olarak beyanlarını alarak, davalı apartman sakinleri ile komşu apartman sakinlerinin ifadesine başvurarak, davacının davalı apartmandaki çalışmasının hangi dönemi ve hangi işleri kapsadığı, çöp toplama, servis yapma, temizlik, merdiven yıkama gibi işleri yapıp yapmadığı, yoksa sadece kış aylarında kalorifer yakma işinden mi ibaret olduğunu belirleyerek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'na iadesine, 16/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.