Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/8931 · K. 2014/10381

6. Hukuk Dairesi         2014/8931 E.  ,  2014/10381 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 28/01/2014 NUMARASI : 2013/296-2014/88 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili taarfından temyiz edilmiştir. Kiralayan davacı, kızı ve damadının davaya konu kiralananda restorant açacağından bahisle ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiş, davalı ihtiyacın samimi olmadığını, damat ihtiyacı için dava açılamıyacağını, kiralananın yapılmak istenilen işe uygun ve elverişli bulunmadığını davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kiralananın yapılacak işe uygun olmaması ve ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmayıp, henüz ihtiyacın doğmamış olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 351.maddesine göre kiraya veren davacı altsoyu olan kızı için işyeri gereksinimi sebebiyle davalı kiracının tahliyesini istiyebilir.Davacının ihtiyaçlı kızının ev hanımı olup herhangi bir işinin bulunmadığı, kiralananın restaurant olarak çalıştırılmak istendiği tanık anlatımları ile ispatlanmıştır. Asıl ihtiyaçlı davacının kızı olup, damadın eşine yardımcı olacağı iddia edilmektedir. Ayrıca dinlenen davalı tanıkları ihtiyacın samimi ve gerçek olmadığına ilişkin görgü ve bilgiye dayalı beyanda bulunamamışlar, hatta davalı tanığı, davacının bir kaç kere işyerine geldiğini ve restaurant açacağını söylediğini beyan etmiştir. Bu durumda toplanan tüm deliller doğrultusunda davacının kızının ihtiyaç iddiasının samimi, gerçek ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir. Davalının, kiralananın yapılacak işe uygun ve elverişli olmadığı savunması üzerine mahallinde iki defa keşif yapılmış ve bilirkişilerce düzenlenen her iki rapor içeriğinden de bodrum ve zemin katta bulunan kuaför ve güzellik salonu olarak dizayn edilmiş, kuaför dükkanı olarak kullanılan kiralananın toplam 73.50 m2 yüzölçümünde olduğu, restaurant olarak işletilme açısından küçük ve dar bir alana sahip olduğu, mevcut haliyle fastfood, döner ve evlere paket servis yapan sistem şeklinde işletilebileceği, belediyeden izin alındığı takdirde dükkanların önündeki açık alanın dahi kullanılabileceği belirlendiğinden, kiralananın küçük kapsamlıda olsa yapılacak işe uygun ve elverişli olduğunun da kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.