Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2014/9088 · K. 2015/4593

23. Hukuk Dairesi         2014/9088 E.  ,  2015/4593 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı kurumun ... İl Müdürlüğüne bağlı işyerlerinin 20 işçi ile temizlik işini ihale sonucu üstlendiğini, sözleşme süresince yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, sözleşme süresinin 12.1.2012 tarihinde sona ermesi üzerine işi yeni ihaleyi kazanan firmaya devrettiğini, işyerinde çalışmakta olan işçilerinde yeni firma nezdinde çalışmalarını sürdürdüğünü, 2012/Ocak ayı 12 günlük hizmet bedelinin fatura edilmesine rağmen ödenmediğini, davalı işleminin mevzuata aykırı olduğunu, müvekkili şirket nezdinde çalışan işçilerin tamamının iş akitlerinin sona ermediğini ve ihaleyi kazanan yeni firmada çalışmalarına devam ettiklerini, temizlik ihalesinin başka bir firma üzerinde kalmasının işyerinin devri niteliğinde olduğunu ve devir işleminin işçinin iş akdinin sona ermesini gerektirmediğini belirterek, 31.01.2012 gün ve 1266 nolu fatura bedeli 13.439,65 TL'den işçilerin 12 günlük maaş alacaklarının mahsubu ile bakiye 6.140,85.-TL alacağın 08.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkil şirket ile davalı arasında imzalanan ve eki şartname hükümlerinde ihaleye esas işçilik maliyet hesaplamasında, kıdem tazminatının %3 lük kısmının genel giderlere dahil edilerek hesap edilmesi ve sözleşme bedeli içerisinde yer almasının kabul edildiğini, bu miktarın yani %3lük gider farkının istihkaklar şeklinde davacıya ödendiğini, işçilerin aynı yerde hizmete devam ettiği iddiasının, sözleşmelerinin feshedildiği gerçeği karşısında geçerli olmadığını, hizmet alımı yüklenici firmanın değişmesinin işçilerin ve işyerinin devri kapsamında olmadığı ve bu nedenle işçilerin tüm işçi, kıdem ve sair haklarının istenebilir olduğunu, davacının sözleşme gereği ödenen %3 lük ilaveyi uhdesinde bıraktığını, bu miktarın sözleşmesi feshedilen işçiye varsa ödenmesi için davacıya verildiğinin sözleşme hükmü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 4857 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince davacının yasadan ve iş sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarından davalının alt işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davacı şirket nezdinde çalışan 20 işçinin 12.01.2012 tarihi itibariyle iş akitlerinin davacı şirketçe feshedildiğine ilişkin yazılı bir bildirim yapılmadığı, davalı asil işverenine ait temizlik hizmetini üstlenen alt işverenlerin değişmesine rağmen önceki alt işveren nezdinde çalışan işçilerin ara vermeksizin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmelerinin temizlik hizmeti ile ilgili olarak işyerinin devri niteliğinde olduğu, dolayısıyla devir tarihinde çalışmakta olan işçilerin iş akdinin feshedilmeyeceği gibi, işçinin de sırf devir nedeni ile iş akdinin sonlandırılmasının mümkün olmadığı, bu işçilerin davalı kurum ve bağlı işyerlerindeki çalışmalarının hukuken ve fiilen sona ermesi halinde ancak ihbar ve kıdem tazminatı talep hakkının doğacağı, bu işçilik alacaklarından en son alt işveren ve asıl işverenin müştereken ve müteselsilen sorumluğu olacağı, davacı şirket nezdinde çalışan ve çalışmalarını yeni alt işveren nezdinde aralıksız sürdüren işçilere ilerideki bir tarihte iş akdinin sona ermesi nedeni ile kıdem tazminatı ödenmesi halinde ise, Mülga 1475 sayılı yasanın ayrı tutularak yürürlükte bırakılan 14. maddesi hükmü gereğince, davacı şirketin kendi işverenlik dönemi ve devir tarihindeki ücrete göre hesaplanacak kıdem tazminatı tutarı için rucü edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı şirketin 2012/ Ocak ayı hakedişinden çalıştırdığı 20 işçinin 12 günlük ücret alacakları hariç, bakiye kalan 6.140,85 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve ileri sürülen temyiz sebeplerine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.