Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/9319 · K. 2015/1707

3. Hukuk Dairesi         2014/9319 E.  ,  2015/1707 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : KADINHANI ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ TARİHİ : 23/01/2014 NUMARASI : 2013/84-2014/22 Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı eşin ortak haneden ayrıldığını, müvekkilinin ihtiyacını karşılamadığını, davalı eşin memur emeklisi olduğu, üzerine kayıtlı taşınmazın ve aracının bulunduğunu belirterek, 700,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının istemiş olduğu nafakanın hukuka aykırı olduğunu ve miktar olarak fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; davanın kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 700,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır. Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir. Somut olayda; kolluk araştırmasına göre, davacı kadının ev hanımı olduğu eşine ait evde ikamet ettiği, üzerine kayıtlı 20 dekar tarlasının olduğu; davalının ise emekli olduğu, aylık 1.149,62 TL maaşının olduğu, kirada oturduğu üzerine kayıtlı aracının olduğu tespit edilmiştir. Evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyen ve birlikte yaşamdan kaçınan kişi davalı olduğundan davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu açıktır. Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yüksek miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.