Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2014/9425 · K. 2017/4597

5. Ceza Dairesi         2014/9425 E.  ,  2017/4597 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi kötüye kullanma, kasten yaralama HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, kasten yaralama suçundan beraat Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi: Hazinenin kasten yaralama suçundan katılan sıfatını alabilecek biçimde doğrudan zarar görmemesi nedeniyle bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafiin görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Nenehatun Kız Yetiştirme Yurdunda müdür olarak görev yapan sanığın, yurtta kalan çocukların 2007 yılı kış sezonu giyeceklerini Ekim ayı içerisinde alması gerekirken almadığı, çocukları kıyafet almaları için sadece Polat isimli mağazaya götürdüğü, giyim alımı için tüm evrakların hazırlanmasına rağmen gerekçe göstermeden bu alımı iptal ederek ödeneğin geri alınıp çocuklara kıyafet alınamamasına neden olduğu iddia edilen olayda; sanığın ihale komisyonunda görevli olmadığını, 2007 yılında ödeneğin Ekim ayında geldiğini ve yiyecek bedeli düşüldükten sonra kalan miktarın giyecek alımına yetmediğini, ihale komisyonunca sonradan alınmasına karar verilen giyeceklerin de çocuklar tarafından beğenilmediğini savunması karşısında, sanığın ihale komisyonunda yer alıp almadığı, 2007 yılına ait ödeneğin ne zaman geldiği ve öncelikle hangi giderler için kullanıldığı, 2008 yılında kışlık kıyafet alınıp alınmadığı hususları araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, -2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün 2008/149-163 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu nazara alınarak, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği halde yasal şartları oluşmadığından bahisle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.