Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/9533 · K. 2014/17042

11. Hukuk Dairesi         2014/9533 E.  ,  2014/17042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/01/2014 tarih ve 2013/308-2014/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 17/11/2012 tarihinde eşi ve çocuğuyla birlikte THY'nın TK1827 sefer sayılı uçuş ile tatil maksatlı Paris'e gittiğini, Charles de Gauelle Havaalanına vardıklarında 3 bavuldan müvekkiline ait olanın kayıp olduğunu, havaalanı bagaj aksaklık bölümüne CDGTK29320 referans sayılı dosya ile bildiriminin gerçekleştirildiğini, müvekkilinin Paris'teki 8 sekiz günü boyunca THY sitesinde belirtilen Paris ofisini defalarca aradığını, ancak cevap verilmediğini, müvekkilin uğradığı zarara karşılık 1.056,00 teklif edildiğini, bu bedelin kabul edilmediğini belirterek, müvekkilinin şahsi eşyalarının kaybı, günlerce aynı kıyafet ile gezmesi, havayolunun umarsız tavrı, sürecin uzaması ve fazlasıyla mesai harcamasından dolayı tatilde yaşadığı moral bozukluğu ile sonrasında konu ile ilgili sıkıntı ve yıpranmaya bağlı 2.000,00 manevi tazminat ile 2.928,57 TL ve 466,29 TL zorunlu giysi alışverişi toplamı olan 3.394,86 maddi tazminatın olay tarihi itibarinden işleyecek en yüksek banka mevduatı faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne,1.806,57 TL’nin karar tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi (3095 sayılı Kanunun 2/2. maddesi uyarıca Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli kredileri için öngördüğü değişen oranlarda avans faizi) ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebi ile fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.