Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/97 · K. 2015/12165

9. Hukuk Dairesi         2014/97 E.  ,  2015/12165 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır. Somut olayda, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabında davalı şirkete devirden önceki sürenin dikkate alınıp alınmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmakta olup, temyiz dilekçesine konu edilen (Hükme esas alınması istenen) Av. ..'ın bilirkişi raporunda fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin devirden önceki ve sonraki çalışma süresinin toplamı ve tanık beyanlarına göre haftalık 18 saat üzerinden hesaplama yapılmışken, hükme esas alınan Av. ...'in raporunda ise 25.06.2007 tarihi itibariyle hizmet akdinin devri olgusunun gerçekleştiği ve talep konusu fazla çalışma ve milli bayram tatil ücreti alacaklarından davalı şirketin kendi çalışma dönemi ile sınırlı sorumlu olacağı esası ile 25.06.2007 sonrası için (devirden sonraki çalışma için) fazla mesai ve ulusal bayram ücreti hesaplaması yapılmış olup, bilirkişi Av. ...'in aynı raporunda, kıdem tazminatı (Devirden önceki ve sonraki) tüm çalışma süresi üzerinden hesaplanmıştır. Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmasına esas alınan tarih aralığının, yukarıda belirtilen Kanun hükmü ve Dairemizin ilke kararı uyarınca, devir sebebiyle devirden önceki ve sonraki tüm süre üzerinden dikkate alınması gerekirken sadece devirden sonraki süre esas alınarak hesaplama yapılması ve buna göre hüküm tesisi hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.