Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2014/973 · K. 2014/1873

1. Ceza Dairesi         2014/973 E.  ,  2014/1873 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 456/1, 457/1, 59, 6136 sayılı Yasanın 13/1,765 sayılı TCK.nun 59, 71, 72, 40 maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis, 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunda ve nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; izinsiz silah taşıma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre belirlenen ve suçun işlendiği 15.04.2005 tarihinde işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce 15.10.2012 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazının kabulü ile sanık hakkında kurulan hükmün dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Sanık ... hakkında kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’ı yaralama eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir. Olayımızda da, sanığın, öldürmeye elverişli olan tabanca ile etkili mesafeden hedef gözeterek mağdura doğru iki el ateş ettiği, mermilerden bir tanesinin mağdurun sol deltoid alt bölgesinden girip, manibrium stemi üzerinden çıktığı, bu yaralanma nedeniyle mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu nedenle CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.