Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/9810 · K. 2014/15039

11. Hukuk Dairesi         2014/9810 E.  ,  2014/15039 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 gün ve 2012/490-2012/657 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/03/2014 gün ve 2013/16233-2014/4749 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, davalının 25/08/2008 tarihinde işyerinde yapılan tespitte, diğer markalı LPG tüpleri arasına karışık olarak istiflenmiş halde 7 adet 12 kg’lık boş ve 4 adet dolu kapaksız ... ve çeşitli markalarda toplam 88 adet LPG tüpünün tespit edildiğini, davalının sadece otolara gaz basmaya yetecek kadar teknik donanıma sahip işletmesinde insanların can güvenliği için oldukça risk teşkil edecek şekilde LPG tüplerine gaz basarak illegal şekilde ve haksız kazanç sağlayarak piyasaya sürdüğünü, davalının istasyonunda suçüstü tespitinin yapıldığını ileri sürerek, davalının tevzi firması tüplü gaz bayii olup olmadığının tespitine, davacı firmanın bayisi olmadığı halde sadece ... markasının haklı şöhretinden yararlanarak haksız kazanç temin etmek maksadı ile ... markalı tüpleri kanunlara ve tebliğnamelere aykırı ve korsan olarak doldurup satışa arz etmesinin, ticari gaye ile elinde bulundurmasının, depo etmesinin haksız rekabet olduğunun tespitine, davalının yasaya aykırı olarak müvekkili şirketin adına tescilli markaları kullanma fiilinin müvekkili şirketin tescilli markalardan faydalanma haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, karar özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.