Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2014/9845 · K. 2017/4898

5. Ceza Dairesi         2014/9845 E.  ,  2017/4898 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Yetkili olmadığı iş için yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre koşulları bulunmadığından ve yasal süreden sonra vaki sanığın duruşma isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın suç tarihinde .... İl Emniyet Müdürlüğü .... Polis Merkezi Amirliği adli büro biriminde polis memuru olarak görev yaptığı, hükümlü ...'nin oğlu olan tanık ... ile yaptığı görüşmede “4. yargı paketinin çıkacağını, bu kapsamda Tekirdağ merkezdeki 20-25 kişiden mahkumiyeti 5 yıldan az olanların bundan yararlanacağını, bu kişilerin tespiti için kendisinin görevlendirildiğini, ....'ın da bundan faydalanacağını ancak sıraya girmek için maliyeye 680 TL para yatırılması gerektiğini” söylemesi üzerine .....'nin durumu halası olan müşteki ...'ün yanında .....'a söylemesi, paranın yatırılması hususunda konuştuktan sonra... ve ...'nın 680 TL'yi sanığa vermek üzere maliye binasının önünde buluşmaları, sanığın parayı alacak görevlinin yerinde olmadığını, kendisine verilmesi halinde yatırarak dekontu kendilerine vereceğini bildirmesi, tanık ve müştekinin başta şüphe duyması ve güvenmemesi üzerine “ben polisim, bana güvenmiyor musunuz, akşam üstü yatırıp dekontu vereceğim” demesi sonrası ...'nın parayı sanığa vermesi, sanığın söz konusu parayı uhdesinde tutması, dekontun verilmemesi üzerine müşteki tarafından şikayette bulunulması ve sanığın şikayetten bir gün sonra 680 TL'yi Adalet Bakanlığı hesabına ... adına iaşe bedeli olarak yatırması şeklinde gerçekleşen somut olayda sanığın eyleminin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu niteliğinde olduğu, ancak 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile TCK'nın 157. maddesinin uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle mahkemece CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.