Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2014/9885 · K. 2015/11956

10. Hukuk Dairesi         2014/9885 E.  ,  2015/11956 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderinin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ve teselsül hükümlerine göre davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davalıya ait Karadon Kömür İşletmesi'nde 08.00-16.00 vardiyasında domuzcu ayak önü bacada kömür kazısı yapmak üzere, dava dışı usta ..., usta yardımcısı Şengül Karabacak ve sigortalıdan oluşan ekip görevlendirilmiş, sigortalı tahkimat malzemesi taşırken yukarıdan düşen taşın ayağına isabet etmesi ile yaralanmıştır. Mahkemece hükme esas alman bilirkişi raporunda: davalı işveren % 60, usta ... % 20, usta yardımcısı ... % 10 sigortalı % 10 oranında kusurlu bulunmuş olup, sigortalının işverene karşı .. İş Mahkemesinde açtığı ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen 2012/205 Esas ve 2013/307 Karar sayılı tazminat davasında ise; davalı işverenin % 35, ...'nın % 15, Şengül Karabacak'ın % 15, nezaretçi ...'in % 15, sigortalının ise % 20 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş, böylece her iki rapor arasında çelişki oluştuğu halde, belirtilen çelişki giderilmeksizin karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur. Mahkemece, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden kusur oran ve aidiyetlerini oluşan ve mevzuata uygun olarak belirleyen, raporlar arasında oluşan çelişkiyi giderecek mahiyette ve nezaretçinin kusurunun bulunup bulunmadığını irdeleyerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. O hâlde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.