Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2015/10070 · K. 2016/6942

3. Hukuk Dairesi         2015/10070 E.  ,  2016/6942 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dilekçesinde; davacıya tahakkuk ettirilen 31.12.2013 tarihli elektrik faturasında 4.711,52 TL'nin kayıp kaçak bedeli olarak davacıdan tahsil edildiğini belirterek, bu bedelin ödeme tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetten red gerektiğini, esas yönünden ise;söz konusu kayıp kaçak bedellerinin ... tarafından gönderilen tebliğ ve direktiflere göre tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kabulü ile; 4.711,52 TL'nin ödeme tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı şirkete verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; BK'nun 101/2 (TBK'nun 117/1) maddesi gereğince, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Zenginleşen kimseden, iade talep edilmeden önce temerrüde düşürülmüş sayılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizinin işlemesi için borçlunun bir ihtar ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda; davacı tarafından davalıya gönderilmiş ihbar ya da ihtar bulunmadığına ve bu hususun iddia ve ispat edilmemiş olmasına göre temerrüt olgusu gerçekleşmemiş olup, faize dava tarihinden itibaren karar verilmesi gerekmektedir. Ancak, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, BK'nun 101/2 (TBK'nun 117/1) maddesi gereğince hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan ''...ödeme tarihi olan 15/01/2014...'' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''...dava tarihi olan 14/10/2014...'' ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.