Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/10101 · K. 2016/4536

11. Hukuk Dairesi         2015/10101 E.  ,  2016/4536 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2011/479-2014/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacı ile davalılardan .... arasında 01/06/2011 ila 31/10/2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere aylık 3.100,00 TL aylıkla müvekkiline ait araçla yapılacak taşımacılık sözleşmesi imzalandığını, iş bu sözleşmenin davalılardan ... tarafıdan davalılardan ... ile ... firmalarına koordineli olarak faaliyete geçirildiğini, 07/06/2011 tarihinde aracın ... firmasını temsilen şoför ...'a müvekkili tarafından teslim edildiğini, 14/06/2011 tarihinde meydana gelen kazada aracının pert olduğunu ileri sürerek; davacının aracının değerinden düşük satılması sebebiyle 38.500,00 TL maddi zararı, sözleşme gereğince alması gereken 15.500,00 TL ücret ile 180 gün aracının ...nda servis yapamaması nedeni ile mahrum kaldığı maddi zararı olan 25.488,00 TL olmak üzere toplam 79.988,00 TL alacağının kaza tarihinden itibaren reskoont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar ve vekilleri, davalıların kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'ın kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği, bu suretle dosya kapsamı uyarınca ispatlanan sözleşmenin meydana gelen kaza nedeni ile yerine getirilmesi imkansızlaştığından 4 ay 24 günlük geliri olan 9.672,01 TL.den sorumlu bulunduğu, davalı ....nin ise kaza öncesi tahakkuk eden 619,98 TL.yi ödemesi gerektiği, diğer davalıların meydana gelen zarardan sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle; .... ve ....'ye karşı açılan davanın reddine, .... ve ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 9.672,01 TL'nin 14/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, 619,98 TL'nin 14/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ....'den tahsiline karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dava dilekçesinde davacıya ait aracın davalı şoför ...'a teslim edildiği, 14/06/2011 tarihinde meydana gelen kazada aracın hasarlandığı, davacının aracının değerinden düşük satılması nedeniyle 38.500,00 TL maddi zararının bulunduğu ve ayrıca aracın çalışamaması nedeniyle ücret ve kâr yoksunluğu zararının bulunduğu iddia edilmiştir. Trafik kazası sonucunda aracın zarar gördüğü ispatlandığına ve mahkemece de kabul edildiği üzere davalı ...'ın kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği kabul edildiğine göre, artık sözü edilen işbu zararın tespitinin bilirkişi raporu ile belirlenmesi gerekir. İfade edilen zararın kesin miktarı dosyada sunulan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilemese dahi 818 Sayılı Borçlar Kanunun 42. ve 43. maddesi uyarınca dava edilen araçta meydana gelen hasar nedeniyle uğranılan zarar miktarının belirlenmesi yoluna gidilmelidir. Bu suretle, işbu iddia yönünden aracın hasarlanması (pert-total) dolayısıyla uğranılan kazanç mahrumiyetinin delillendirilmediği ve kanıtlanamadığı yolundaki bilirkişi raporu nazara alınarak ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.