Yargıtay 20. Ceza Dairesi · E. 2015/10176 · K. 2018/2422

20. Ceza Dairesi         2015/10176 E.  ,  2018/2422 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma 2-Uyuşturucu madde kullanmak Hükümler : 1-Mahkumiyet 2-Beraat Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : A-"Uyuşturucu madde kullanma"suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde: Hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazları bulunmayan sanığın,beraat kararını temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, B-"Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama"suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelmesinde: Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “22/06/2011”yerine, hatalı olarak “11/03/2011” olarak yazılması, 2-)TCK'nın 54.maddesi uyarınca zoralımına karar verilen adli emanetin 2012/2879 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin ve iadesine karar verilen aynı emanet numarasında kayıtlı berenin, bu dosyayla ilgili olmadıkları, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/32481 soruşturma numaralı dosyasının emanet eşyaları oldukları ve dosyada mevcut Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığınca düzenlenen 05.10.2011 gün ve 2011/3272 uzmanlık numaralı rapordan anlaşıldığı üzere, sanığın attığı poşetten ele geçen uyuşturucu maddelerin analizinden artan miktarının, şahit numune olarak alıkonulduğu gözetilmeden,yazılı şekilde müsadere ve iade kararı verilmesi, 3-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1-)Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “22/06/2011” olarak yazılması, 2-)Hüküm fıkrasındaki müsadereye ve iadeye ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine "TCK'nın 54/4.maddesi uyarınca, Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığı Laboratuvarında şahit numune olarak alıkonulan suça konu uyuşturucu maddelerin analizinden artan maddelerin müsaderesine ve adli emanetin 2012/2879 sırasında kayıtlı eşyalar ile ilgili karar verilmesi için, emanet makbuzunun ilgili mahkemesine gönderilmek üzere Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine" ibaresinin yazılması, 3-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.