Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/1024 · K. 2016/10971

9. Hukuk Dairesi         2015/1024 E.  ,  2016/10971 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, milli bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, Evlenmek istediğini ancak büyüklerinin izin vermemesi nedeniyle kaçarak evleneceğini, iş yerindeki üstlerine sözlü olarak bildirerek işe gelmeyeceğini beyan ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve milli bayram ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 01.02.2013-12.02.2013 tarihleri arasında mazeret bildirmeden işe gelmediği için Noterden keşide edilen ihtarname ile işe gelmeme nedenini bildirmesinin, aksi takdirde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiğini, ihtarnameye cevap verilmediğini, iş akdinin 18.02.2013 tarihi itibariyle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının resmi olarak 11/02/2013 tarihinde evlendiği, evlenmeden önce çalıştığı birimde ustabaşı olarak görev yapan Azize isimli bayana evlilik nedeniyle gelmeyeceğini söylediği, davalı tanığı ... beyanı ile sabit olduğu, ayrıca yine davalı tanığı ...' ın beyanında davacının bir kaç gün işe gelmediğini farkedip sorduğunda davacının evlenmek için işten ayrıldığı ya da gelmediği gibi ifadeler duyduğunu beyan ettiği, ayrıca bunun davacı tanık beyanları ile de sabit olduğu, bu durumda davacının ailesinin evlenmesine izin vermemesi nedeniyle evlenmek amacıyla işe gelmeyeceğini beyan ettiği ve akabinde 11/02/2013 tarihinde resmi olarak evlendiğinden resmi evlilik tarihinden önce evlenmek amacıyla işe gelmeyeceğini belirtmek suretiyle iş yerinden ayrıldığı ve daha sonra işverene gönderdiği ihtarname ile evlilik nedeniyle işe gelmediğini ve yasal haklarının ödenmesini talep ettiği, ayrıca davacının çalıştığı süre de nazara alınarak yasal haklarını almayacak şekilde ve hiç bir gerekçe belirtmeden işe gitmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağından davacının evlilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmış, ihbar tazminatı ve milli bayram çalışma alacağının ise reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- İş sözleşmesinin kadın işçi tarafından evlilik sebebiyle feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. 4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında, bayan işçinin evlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde evlilik sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanabilecek şekilde feshedebileceği hükme bağlanmıştır. Kadın işçinin evlilik sebebiyle fesih hakkı, evlilik tarihinden itibaren başlar. Bu hak, sadece bayan eşe tanınmış olup, resmi evlilik işleminin tamamlanmasından itibaren bir yıl içinde kullanılmalıdır. Kadın işçinin evlilik öncesinde bu hakkını kullanması da olanaksızdır. Yine evlilik öncesi çeşitli işlemlerin yapılmasının işe devamsızlık noktasında geçerli mazereti oluşturup oluşturmayacağı her bir olay yönünden değerlendirilmelidir. Kadın işçinin yasanın tanıdığı fesih hakkını kullanması halinde, kıdem tazminatı talep hakkı doğar. Feshin işverence kabul edilmesi gerekmez. Aynı zamanda işçinin işverene ihbar öneli tanıması zorunluluğu da bulunmamaktadır. Somut uyuşmazlıkta, yerel Mahkemece her ne kadar davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, davacının resmi olarak evlenme tarihi 11.02.2013 olup, davacının 01.02.2013 tarihinden itibaren (resmi olarak evlilikten önceki 01.02.2013-11.02.2013 tarihleri arasında) devamsızlık yaptığı dosya kapsamı ile sabit olup, iş akdinin devamsızlık nedeniyle işverence feshi, işveren açısından haklı nedene dayanmaktadır. Bu durumda, davacının kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken devamsızlıktan sonraki evliliğe itibar edilerek kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.