Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/10719 · K. 2018/5452

17. Hukuk Dairesi         2015/10719 E.  ,  2018/5452 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, davalı sürücünün, diğer davalıların işleten ve trafik sigortacısı olduğu otobüs ile davacıların yaya kızına çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davacıların kızlarının desteğinden yoksun kaldıklarını, maddi ve manevi kayıp yaşadıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir müvekkili için 15.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar Muharrem ve İETT Genel Müdürlüğünden müştereken ve müteselsilen tahsilini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla her bir müvekkili için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının da tüm davalılardan (... şirketi ... poliçesi limityle sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi taleplerini artırmıştır. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile davacı anne için 5.224,71 TL, davacı baba için 3.353,54 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı anne için 1.500,00 TL, davacı baba için 1.500,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi