Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/10904 · K. 2018/5517

17. Hukuk Dairesi         2015/10904 E.  ,  2018/5517 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacı ...'ye çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, davacının 4 ay yatarak tedavi gördüğünü ve okuluna gidemediğini, tedavi süreci boyunca davacı kızı ile ilgilenmek durumunda kalan davacı baba ...'ın işine gidemediğinden maddi zarara uğradığını, tedavi gideri yapmak zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. maddi ve 20.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davaya konu kazada davacı çocuğun da kusurlu olduğunu, davacı ...'in düzenli işi olmadığı için işinden geri kalması nedeniyle oluşmuş zararı bulunmadığını, encümen kararı ile davacı ...'a davadan önce 2.000,00 TL. ödeme yaptıklarını, istenen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ..., davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın karşılanmamış maddi zararı bulunmadığından maddi tazminat isteminin reddine; davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 3.000,00 TL. ve diğer davacılar için 1.750,00'şer TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin, davacılar Ahmet ve Ayşe lehine hükmedilen tazminata ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu kararda, davacı ... ve Ayşe lehine hükmedilen tazminat miktarı 1.750,00'şer TL. olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, adı geçen davacılar için kabul edilen manevi tazminatlar, davalı taraf yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. 2-Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin, diğer yönlere ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacı ... için manevi tazminatın takdirinde, TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına; ihtiyari dava arkadaşı olan ve davada vekille temsil edilen davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin, davacı ... ve Ayşe için hükmedilen manevi tazminata ilişkin kısım yönünden mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin diğer yönlere ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 333,02 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.